“Remember, remember υπάρχει και September”, μια φράση που ενώνει όλους τους Έλληνες φοιτητές. Ο μήνας Σεπτέμβρης έχει καθιερωθεί ως ο μήνας που συμμαζεύουμε τα χρωστούμενα μαθήματα, που αφιερώνουμε όλο μας τον χρόνο στο διάβασμα, και που ο φρέντο εσπρέσο ρέει αβέρτα στο αίμα μας. Το τέλος του μήνα συνδυάζεται με τους πανηγυρισμούς μας για τα περασμένα μαθήματα και στην οργανωμένη προετοιμασία μας για το νέο ακαδημαϊκό εξάμηνο. Είμαι σίγουρη πως διαβάζεις αυτό το άρθρο και προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου ότι όντως αυτό γίνεται, αλλά ξέρουμε πολύ καλά και οι δύο πως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Σε περίπτωση που επιμένεις, αν όντως συνέβαινε δεν θα ήσουν σε αυτή εδώ τη σελίδα να διαβάζεις εμένα, ενώ έχεις άλλα τρία τουλάχιστον tabs ανοιχτά. Εντάξει τώρα;

Συνεχίζουμε…

Επιστρέφεις στο σπίτι σου, το οποίο ήταν κλειστό για δύο μήνες περίπου και χρειάζεται άμεσα καθάρισμα. Από την άλλη μόλις πέρασες δύο μήνες με όλη σου την οικογένεια και απλά θέλεις να χαλαρώσεις, για να μην ξεχάσουμε ότι πλησιάζει και το μάθημα του οποίου το διάβασμα πάντα ανέβαλες, γιατί ήθελες να ζήσεις το καλοκαίρι του 2k17. Αρχίζεις να πνίγεσαι με τις ξαφνικές ευθύνες που προκύπτουν και σκέφτεσαι πως ίσως δεν έκανες και τόσο καλά που επέστρεψες.  Μάλιστα, εκείνη τη στιγμή αρχίζουν να σου λείπουν οι δικοί σου, μέχρι να σου πουν ότι σκέφτονται να έρθουν να σε δουν γιατί τους λείπεις, εκεί συνέρχεσαι και τους λες μονομιάς όχι.

  

Πάντα η  πόλη στην οποία σπουδάζεις τον Σεπτέμβρη για έναν περίεργο λόγο, σου φαίνεται πιο όμορφη από ποτέ. Ο καιρός ιδανικός για βόλτες, οι πρωτοετείς ακόμα δεν έχουν έρθει, οι περισσότεροι απ’ όσους δίνουν, δίνουν και ξαναφεύγουν. Η πόλη είναι σε ιδανικό βαθμό «άδεια», αρκετό για να είσαι άνετος και να μην ψάχνεις πολύ ώρα για τραπέζι όταν βγεις. Σε συνδυασμό με το ότι έχεις να δεις την παρέα σου τόσο καιρό, δεν θέλει και πολύ κανείς να παρατήσει το διάβασμα και τις ευθύνες και να βγει έξω. Το πώς περνάει ο μήνας το ξέρεις ήδη. Σε παρηγορεί το γεγονός ότι το επόμενο μάθημα το δίνεις σε μια εβδομάδα από σήμερα, και τσουγκρίζεις κάθε βράδυ τα κρασοπότηρα κάνοντας προπόσεις στις ακαδημαϊκές σου επιτυχίες που θα έρθουν. Σε περίπτωση που γράφεις σε αρκετά κοντινές ημερομηνίες, η χαλαρή βόλτα για να ηρεμήσεις από το πολύ διάβασμα, καταλήγει σε ένα σημείο της πόλης με θέα να συζητάτε με την παρέα ώρες και ώρες.  Τις μέρες δε που λες μισόλογα στους φίλους σου ότι δεν πρόκειται να βγεις λόγω διαβάσματος, εν τέλει καταλήγεις από την χαλαρή μπυρίτσα που είχατε υπολογίσει, να πηγαίνεις στο opening του στεκιού σας, μέχρι τα ξημερώματα.

Ξημερώματα όμως δίνεις δικαιώματα που λέει και ο Κώστας, με αποτέλεσμα το διάβασμα, το καθάρισμα και οι μέρες περνάνε, και ξέρεις ότι έδωσες το δικαίωμα στους δικούς σου να σε κράξουνε όταν βγουν τα αποτελέσματα της εξεταστικής. Τις περισσότερες φορές θα βγεις από το αμφιθέατρο και θα μετανιώσεις που δεν διάβασες όσο θα έπρεπε. Από την άλλη θα βλέπεις ότι οι φωτογραφίες στο Instagram έπιασαν περισσότερα like από κάθε φορά και εσύ καταλήγεις να βιώνεις μια εσωτερική πάλη καλοπέρασης και ευθύνης. «Άξιζε να βγω χθες ; Ε εντάξει, αν δεν έβγαινα δεν θα στολιζόμουν για να με βγάλει ο/η Πάνος/Κικίτσα μια αυθόρμητη φωτογραφία, που εννοείται πως δεν του ζήτησα, ώστε να μου πατήσει like ο/η Χρήστος/Μαριγούλα και να σιγουρευτώ ότι τον/την καίω ακόμα.»

Γράφοντας αυτό το άρθρο συνειδητοποιώ ότι ίσως ο πιο ακατάλληλος μήνας για διάβασμα δεν είναι ο Ιούνιος που όλοι λέγαμε, αλλά ο Σεπτέμβρης. Για τον πολύ απλό λόγο ότι αποτελεί μια πιο βελτιωμένη version του Ιουλίου- Αυγούστου λόγω συνθηκών και καιρού. Τον Ιούνιο προγραμματίζεις τις καλοκαιρινές σου διακοπές και παίρνεις δυνάμεις. Τον Σεπτέμβρη όμως αναπολείς τις ευχάριστες στιγμές που έζησες και μελαγχολείς. Οι μέρες του καθημερινού «πήγαινε- έλα» στην σχολή πλησιάζουν και προσπαθείς να παρατείνεις την αίσθηση της ξεγνοιασιάς του καλοκαιριού.

Τελικά… δύσκολος μήνας ο Σεπτέμβρης.

Σας χαιρετώ, πάω να διαβάσω! xoxo

Published in Europe Section
Monday, 04 December 2017 00:00

Highlights from The States December 2nd

Well it was a blast!

As expected!

And we are not just referring The States, which as you will see below, rewarded their audience, but we also refer to the fans who participated so actively on Saturday night at the Rock House Ocala.

And thank you for that!

A little taste of some new music from Rock House Ocala last night . . #wearethestates #fragilelines #livevideo #live #video #alternative #rock #indie

Posted by THE STATES on Sunday, 3 December 2017

 

 

And as we promised ... the vote for the best photo of the evening.

The Prize: A uinique handmade backpack by Handy Ingenious Tools, worth 70,00 euros

! Vote only one person ! Click on picture for a better look ! Every one can vote so share the news The vote will end on Friday night !

  • Tiffany Kay Williams ‎
  • Jordan Pac Williams 04
  • Jordan Pac Williams 03
  • Jordan Pac Williams 02
  • Courtney Tate 01
  • Courtney Tate 02

NOTE for the next time*

You do not have to be a professional photographer or take the best shot of the galaxy. Here on The Old School Project we applaud the effort and the good will to participate.

This is how The Old School Project do things... Stay Close … More To Come!

Wednesday, 15 November 2017 00:00

Limberlost, Dedset and See By Sound at Jazzbones!

Friday January 19

Limberlost Music
Dedset
See By Sound

Doors at 7, Music at 8
$6adv/$10dos/21+

Jazzbones
2803 6th Ave
Tacoma WA 98406

Get your tickets here

Published in Band News USA Section

Ο Nolan μας απέδειξε για ακόμα μία φορά γιατί θεωρείται ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες και σεναριογράφους που έχουμε δει ποτέ! Ο σκηνοθέτης των Memento, Dark Knight trilogy, Prestige, Inception και Interstellar επέστρεψε φέτος με μία ταινία τελείως διαφορετική από τις υπόλοιπες, αλλά το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο επιτυχημένο. 

Ο Nolan ενώ έμεινε πιστός στα πισωγυρίσματα του χρόνου μέσα στην ταινία, ξέφυγε τελείως από τα δύσκολα και υπερφυσικά σενάρια των προηγούμενων δημιουργημάτων του. Χωρίς αυτό να σημαίνει, βέβαια, ότι το Dunkirk πρόκειται για μία απλή ταινία αφού κατάφερε να την χειριστεί άψογα και να σου περάσει το αντιπολεμικό μήνυμα το οποίο και ήθελε να διαδώσει.

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Βρετανοί με τους συμμάχους τους, ένα σύνολο 400.000 ατόμων, εγκλωβίστηκαν στην Δουνκέρκη παγιδευμένοι από του Γερμανούς. Στην ταινία φαίνονται οι απέλπιδες προσπάθειες των στρατιωτών να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, κάτι που καθιστούν πολύ δύσκολο οι Γερμανοί αφού τους έχουν περικυκλωμένους. Έτσι η Βρετανική Κυβέρνηση στρατολογεί όλους τους ναυτικούς της χώρας που έχουν δικά τους ιστιοπλοϊκά και βάρκες για να πάνε να τους σώσουν.

 

Αυτό που προσπάθησε να πετύχει ο Nolan και το κατάφερε με άψογο τρόπο, ήταν ότι δεν προσπάθησε να εστιάσει σε ένα μόνο σημείο της μάχης αλλά επιχείρησε να μας δείξει την άσχημη πλευρά του πολέμου σε όλα του τα μέτωπα. Τοποθέτησε άλλους ήρωες στην στεριά, άλλους στην θάλασσα και άλλους στον αέρα. Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών, ήταν ότι κανείς δεν αποτελούσε τον χαρακτήρα που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στις ταινίες, αυτόν δηλαδή που ξέρει να χειρίζεται άψογα όλα τα όπλα και δεν φοβάται να ηγηθεί. Ο Nolan γνώριζε πως αν τοποθετούσε ένα τέτοιο χαρακτηριστικό στην ταινία του, τότε αυτή θα έχανε όλο της το νόημα. Στην πραγματικότητα ήθελε να μας περάσει την ανθρώπινη πλευρά των χαρακτήρων, οι οποίοι σε μία τέτοια δύσκολη περίσταση, όπως είναι ο πόλεμος, δεν θα προσπαθούσαν να αναδειχθούν αλλά αντίθετα θα έκαναν ό,τι περνούσε από τα χέρια τους για να σωθούν.

Η ταινία έχει ελάχιστο διάλογο αλλά παρόλα αυτά οι χαρακτήρες καταφέρνουν να σου μιλήσουν μέσα από την σιωπή και τα αγωνιώδη βλέμματά τους κάνοντάς σε να πιστεύεις πως είσαι κι εσύ παρών εκείνη την στιγμή. Ο ίδιος ο Nolan είχε δηλώσει πριν καιρό ότι το Dunkirk δεν θα είναι μία συνηθισμένη πολεμική ταινία αλλά ένα έργο επιβίωσης και μέσα από τις οδηγίες που έδωσε στους ηθοποιούς του αλλά και από τα πλάνα που επέλεξε κατάφερε να με κάνει να ζήσω την ταινία σαν να έπαιζα κι εγώ σε αυτήν. Καθ' όλη την διάρκεια της έπιανα τον εαυτό μου να δαγκώνω τα χείλη για το τι μπορεί να συμβεί στην επόμενη σκηνή, ενώ θυμάμαι χαρακτηριστικά πως όταν τελείωσε και άναψαν τα φώτα της αίθουσας, εγώ είχα ξεχάσει πως ζω στο 2017 και ήμουν στην φάση ότι θα βγω από την αίθουσα και θα πολεμήσω τους Γερμανούς.

 

Από την αρχή που ανακοινώθηκε η ταινία πολλοί βιάστηκαν να το συγκρίνουν και να το παρομοιάσουν με την Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν. Στην πραγματικότητα, όμως, μία τέτοια σύγκριση δεν μπορεί να είναι εφικτή καθώς ενώ οι δύο ταινίες αναφέρονται σε παρόμοιες καταστάσεις, στην πραγματικότητα έχουν θεμελιώδεις διαφορές. O Spielberg στην ταινία του, ενώ ήθελε κι αυτός να καταδείξει την άσχημη πλευρά του πολέμου, έβαλε ισάξια την δράση με το δράμα. Θεώρησε, δηλαδή, ότι θα ήταν καλό από την στιγμή που πρόκειται για πολεμική ταινία να δείξει τον πόλεμο μέσα από την δράση της ταινίας. Δεν λέω, ασφαλώς, ότι κάτι τέτοιο ήταν λάθος, εξάλλου ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τον Spielberg, απλά επισημαίνω τις διαφορές μεταξύ των δύο ταινιών. Ο Nolan, αντίθετα, έβαλε ελάχιστη δράση μέσα στην ταινία του. Στην πραγματικότητα εκτός από τις εναέριες μονομαχίες, οι Γερμανοί δεν φαίνονται σχεδόν καθόλου στην ταινία παρά μόνο σε μία από τις τελευταίες σκηνές. To Dunkirk δεν εστιάζει σε σκοτωμούς, δεν έχει αίμα. Κι όμως καταφέρνει παρόλα αυτά να σου δείξει πόσο άσχημο θέαμα μπορεί να είναι ο πόλεμος.

 

Σε μία εποχή που ακούγονται διαρκώς διάφορα από Ανατολή και Δύση περί πολέμου, το Dunkirk ίσως και να είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε όλοι ότι ο πόλεμος δεν είναι αυτό που χρειαζόμαστε αυτήν τη στιγμή. Όπως και να 'χει πρόκειται για μία πραγματικά εντυπωσιακή ταινία και αποτελεί σίγουρα ένα από τα must της φετινής χρονιάς, αλλά και ένα από τα φαβορί για να πρωταγωνιστήσει στα φετινά όσκαρ.

Published in Europe Section

Το The Old School Project εκτός από τη ραδιοφωνική και δημοσιογραφική του δραστηριότητα προσφέρει στο κοινό του τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε μαθήματα αυτοάμυνας μόνο με 20,00e το μήνα.

Το τμήμα Street Defence δημιουργήθηκε από το The Old School Project και οι προπονήσεις γίνονται κάθε Δευτέρα Τετάρτη και Παρασκευή στις 17:00-18:15 στο χώρο τoυ αθλητικού συλλόγου Fight Academy Athletic Club.

Προμηθευτείτε την κάρτα μέλους από το χώρο του The Old School Project, Γραβιάς 37 και ξεκινήστε τις προπονήσεις σας. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το τμήμα του The Old School Project επικοινωνήστε μαζί μας στο This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. ή μέσω Facebook.

Το Fight Academy Athletic Club είναι μια ακαδημία, που απευθύνεται σε άντρες και γυναίκες, στην οποία καλλιεργούνται η ψυχική υγεία, ο σεβασμός, η πειθαρχεία και ενισχύονται ο αυτοέλεγχος και η αυτοπεποίθηση μέσω της φιλοσοφίας των πολεμικών τεχνών. Το Fight Academy Athletic Club λειτουργεί σε έναν πλήρως ανακαινισμένο και εξοπλισμένο χώρο. Τα τμήματα απευθύνονται σε όλους ανεξαρτήτου εμπειρίας.

Στο χώρο διδάσκονται:

  • MMA: Άθλημα που περιλαμβάνει χτυπήματα διάφορων πολεμικών τεχνών αλλά και λαβές πάλης.

  • Kick Boxing: Είναι μαχητικό άθλημα που συνδυάζει την πυγμαχία και τα λακτίσματα. Στο Muay Thai επιτρέπεται η χρήση των αγκώνων και των γονάτων.

  • Brazilian Jiu-Jitsu: Συνδυασμός Judo με τεχνικές εδάφους.

  • Wing Tsun: Το Γουίν Τσουν δίνει έμφαση στην ταυτόχρονη άμυνα και επίθεση από απλές, σύντομες και άμεσες κινήσεις.

  • Krav Maga: Απενεργοποίηση άοπλων και ένοπλων απειλών και κινδύνων με τη χρήση άοπλων ή ένοπλων τεχνικών μάχης.

  • Street Defence: Τεχνικές και ασκήσεις που βοηθούν στην αντιμετώπιση καθημερινών καταστάσεων και κινδύνων.

 

Επισκεφθείτε το Fight Academy Athletic Club και μάθετε περισσότερα για την πολεμική τέχνη που σας ενδιαφέρει.

Κρίτωνος 13, Ιπποκράτειο, Θεσσαλονίκη.

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 6977 41 6186

Λίγα λόγια για τις πολεμικές τέχνες που μπορείτε να ακολουθήσετε:

MMA

Οι μεικτές πολεμικές τέχνες είναι ένα μαχητικό άθλημα πλήρους επαφής (full contact) που επιτρέπει τη χρήση τόσο των χτυπημάτων όσο και των λαβών, είτε από όρθια θέση είτε από το έδαφος. Είναι μια τέχνη που αποτελείται κυρίως από την πυγμαχία, την πάλη, το Μάι Τάι, βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου, το kick boxing, το ταεκβοντό, το καράτε, το τζούντο και άλλα. Οι ρίζες του ΜΜΑ μπορούν να εντοπιστούν στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες  και ειδικότερα στο αγώνισμα του Παγκράτιου όπως όμως και σε διάφορα ανάμεικτα αγωνιστικά στυλ που έλαβαν χώρα σε όλη την Ευρώπη, την Ιαπωνία και τη Νοτιοανατολική Ασία στις αρχές του 20ου αιώνα.

Kick Boxing

Το Κικ μπόξινγκ είναι μαχητικό άθλημα που συνδυάζει πυγμαχία και λακτίσματα. Έλκει την καταγωγή του φυσικά από την ταϋλανδέζικη πυγμαχία. Επίσης υπάρχουν παρόμοια αθλήματα που σχετίζονται με το kickboxing και ποικίλουν ανάλογα με την χώρα προέλευσης τους.

Το πιο γνωστό απ'αυτά είναι το Μουάι Τάι, ή Τάι μπόξινγκ στα αγγλικά, που είναι και το εθνικό άθλημα της Ταϊλάνδης και αποτελείται απ' το παραδοσιακό Μουάι(Boran),και το το αγωνιστικό Μουάι(Thai). 

Krav Maga

Επικεντρώνεται αποκλειστικά στην απενεργοποίηση άοπλων και ένοπλων απειλών και κινδύνων με τη χρήση άοπλων ή ένοπλων τεχνικών μάχης.

Σκοπός του είναι η ατομική προστασία αλλά και η προστασία τρίτων. Διδάσκει τρόπους αντιμετώπισης για πολλά διαφορετικά είδη απειλών και καταστάσεων βίας, καθώς και τακτικές ενάντια σε επιθέσεις από έναν ή πολλούς άοπλους ή ένοπλους επιτιθέμενους.

Brazillian Jiu Jitsu

To Βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου (Brazilian Jiu-Jitsu) είναι μια πολεμική τέχνη οπού έλκει την καταγωγή του από την Βραζιλία. Οι ιδρυτές ήταν οι αδελφοί Γκρείσι (Gracie) οι οποίοι έμαθαν το Judo από τον Τζιγκόρο Κάνο και αποφάσισαν να συνδυάσουν το Judo με μια νέα πολεμική τέχνη, το Brazilian Jiu-Jitsu.

Wing Tsun

Το Γουίν-Τσουν  είναι μία κινέζικη πολεμική τέχνη η οποία έχει τις ρίζες της στη Νότια Κίνα. Eίναι μία από τις πιο δημοφιλείς πολεμικές τέχνες και αυτή που διδάχτηκε ο διάσημος Μπρους Λι από τον Γιπ Μαν σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών. Το σύστημα Γουίν Τσουν Κουνγκ Φου δίνει έμφαση στην ταυτόχρονη άμυνα και επίθεση. Αποτελείται από απλές, σύντομες, άμεσες κινήσεις (ευθείες γροθιές και χαμηλά λακτίσματα), οι οποίες αποσκοπούν στην εξάλειψη της σπατάλης ενέργειας. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνονται γρηγορότερα οι αντεπιθέσεις.

 Πόσους ανθρώπους θεωρούμε δεδομένους στην ζωή μας ; Αρκετούς. Ποιοι είναι συνήθως αυτοί ; Τα μέλη της οικογενείας μας. Ποια είναι τα μέλη που συνήθως «φεύγουν» νωρίτερα; Οι παππούδες μας.  Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν, είναι μια ιδιαίτερη κατηγορία από μόνοι τους, την οποία ο καθένας την κατατάσσει όπου θεωρεί ότι ταιριάζει ανάλογα την περίπτωση. Υπάρχουν οι τέρμα καλοσυνάτοι παππούδες που δεν χορταίνεις να τους βλέπεις, ή οι τέρμα παράξενοι που δεν βλέπεις την ώρα και την στιγμή να τους αποφύγεις.

 Οι παππούδες επίσης θα είναι είτε παρόντες στην ζωή σου, είτε απόντες ή θα είναι παρόντες ανά διαστήματα. Σίγουρα το να είναι παρόντες είναι το ιδανικό, ειδικά αν είναι και «καλοσυνάτοι». Το χειρότερο πιστεύω δεν είναι να είναι απόντες εντελώς από την ζωή σου, αλλά παρόντες ανά διαστήματα. Γιατί ; Γιατί έτσι δεν προλαβαίνεις να τους χορτάσεις και όταν ξαφνικά «φεύγουν», μένεις με ένα κενό το οποίο θα συνειδητοποιήσεις μετά από καιρό. Εγώ για παράδειγμα αντιλήφθηκα το κενό αυτό, μια μέρα που τελείωνα την πρακτική μου σε ένα νηπιαγωγείο, είδα έναν παππού με την εγγονή του, και ζήλεψα. Προφανώς δεν ζήλεψα την εγγονή σαν εγγονή, αλλά το γεγονός ότι εγώ δεν είχα ευκαιρία να ζήσω ανάλογες στιγμές σαν κι αυτή. Η μελαγχολική αυτή σκέψη με ακολουθούσε στο υπόλοιπο της μέρας, ώσπου συνειδητοποίησα ότι ζήλεψα, γιατί εγώ δεν χόρτασα τους παππούδες μου ως παιδί.

 Οι παππούδες που δεν χορτάσαμε λοιπόν, είναι άνθρωποι που ενώ από θέμα χρόνου δεν ήταν ιδιαίτερα παρόντες στην ζωή μας, άφησαν το στίγμα τους. Άνθρωποι των οποίων δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την αγκαλιά τους, η οποία μας προστάτευε από το μάλωμα της μαμάς. Το «σπιτάκι» που όταν παίζαμε κυνηγητό και δεν ξέραμε που αλλού να προστατευτούμε κουρνιάζαμε εκεί. Ορισμένοι από εμάς ενδεχομένως να τους έχουμε συνδυάσει με την μυρωδιά κάποιας συνήθειας τους, όπως το τσιγάρο, ή με ένα χαρακτηριστικό καλούδι που μας έφερναν.

 Ποιος δεν θυμάται τις προετοιμασίες που έκανε πριν τους δει ; Όταν λέω «προετοιμασίες», εννοώ να λες το ποίημα ή το αγαπημένο τραγούδι σου πολλές φορές, για να τους το πεις «νερό». Οι ζωγραφιές που ετοίμαζες να τους χαρίσεις, στις οποίες αφιέρωνες όλο σου το μεράκι. Τα τετράδια που είχες έτοιμα για να τους δείξεις τα αυτοκόλλητα που σου κόλλησε η δασκάλα, τα «Μπράβο», τα «Α+» και τα «Άριστα» που είχες μαζέψει μέχρι στιγμής. Που όπου πήγαιναν τους ακολουθούσες, δεν τους χαλούσες ποτέ χατίρι και φρόντιζες να είσαι πάντα το καλύτερο παιδί. Το τελευταίο ίσως να ενοχλούσε την μαμά σου και λίγο μιας και συνήθως ήσουν κατεργάρης , αλλά οι παππούδες αυτοί πάντα της έλεγαν ότι υπερβάλλει. Έτσι έβαζαν έξτρα πόντους αγάπης στην καρδιά σου.

 Αυτοί από την άλλη, παρά την κούραση τους, φρόντιζαν να μην σου δείξουν τίποτα. Ήταν πάντα πρόθυμοι να ακούσουν όλες σου τις ιστορίες, να δουν ότι είχες να τους δείξεις και το κυριότερο να σε επαινέσουν για τα κατορθώματα σου. Βέβαια ας είμαστε ειλικρινείς, όλοι περιμέναμε την στιγμή που θα μας έλεγαν πόσο πολύ ψηλώσαμε, σε σύγκριση με την τελευταία φορά που μας είδαν. Θα έλεγε κανείς ότι πίστευαν σε σένα περισσότερο και από τους ίδιους σου τους γονείς, μας έκαναν να νιώθουμε ότι μπορούμε να κατακτήσουμε τα πάντα. Σίγουρα προσπαθούσαν από πλευράς  τους να αξιοποιήσουν στο έπακρο τον χρόνο που είχαν μαζί μας, εξάλλου ούτε αυτοί μας χόρταιναν.

 Οι όμορφες αυτές μέρες τελείωναν πάντα με αποχαιρετισμούς και κλάματα. Πλέον δεν είχες το «σπιτάκι», σου τελείωναν τα καλούδια και απλά περίμενες μέχρι πότε θα τους ξαναδείς. Ειδικά μετά τα μαλώματα των γονιών σου, σκεφτόσουν σχεδόν πάντα πως αν ήταν εκεί η γιαγιά και ο παππούς, όλα θα ήταν καλύτερα. Πέρναγε ο καιρός συνήθιζες την απουσία τους, μέχρι που γινόταν κάτι που σου την υπενθύμιζε και συνειδητοποιούσες πόσο σου λείπουν, αλλά λόγω της παιδικής σου ανεμελιάς δεν έδινες και τόση σημασία.

 Σιγά- σιγά πέρασαν τα χρόνια, μεγαλώσαμε και εμείς, χαθήκαμε μέσα σε αυτό που λέμε καθημερινότητα. Οι προσωπικοί μας ήρωες έγιναν οι παππούδες που μένουν μακριά, και εμείς τρέχουμε να προλάβουμε τα πάντα. Πλέον αποτελούν τους επισκέπτες που δεν προλαβαίνεις να βλέπεις, γιατί όταν έρχονται πρέπει να διαβάσεις ή να βγεις με την παρέα σου. Ίσως και από καλοσυνάτοι να έχουν παραξενέψει λίγο, και μπορεί τελικά να τους αποφεύγεις σκοπίμως. Έχουν μεγαλώσει και αυτοί βλέπεις, δεν μπορούν να κρύβουν την κούραση τους. Από εκεί που λέγατε για τους μεγάλους, σχεδόν άπιαστους στόχους σου, τώρα προσπαθούν να σε πείσουν ότι ο μεγαλύτερος στόχος στην ζωή ενός ανθρώπου, είναι να καλοπαντρευτεί. Σταδιακά αλλάζουν οι προτεραιότητες σου, η παρουσία όμως των παππούδων, αποτελεί για σένα κάτι δεδομένο, ότι τίποτα δεν μπορεί να την αλλάξει.

 Η ζωή όμως δεν ξέρει από δεδομένες καταστάσεις, πάντα θα τις ανατρέπει, ανεξαρτήτου έντασης η ανατροπή θα παραμένει ανατροπή. Τι εννοώ με αυτό ; Εκεί που νομίζεις ότι όλα έχουν μπει σε μια σειρά, μαθαίνεις ότι η γιαγιά/ο παππούς «έφυγε». Βρίσκεσαι ξαφνικά αντιμέτωπος με την απομυθοποίηση της ιδέας της μόνιμης παρουσίας κάποιου στην ζωή σου, ας ήταν χιλιόμετρα μακριά. Πόσο δύσκολο δε όταν αυτή η παρουσία έχει σημαδέψει κάποιες από τις πιο όμορφες αναμνήσεις σου.

 Βιώνεις μια απώλεια που ακόμα δεν έχεις συνειδητοποιήσει, ούτε θα αποδεχτείς αμέσως, πάντα θα έχεις στο μυαλό σου ότι είναι μακριά. Όταν λέω μακριά εννοώ να σκέφτεσαι ότι είναι εκεί που ήταν, ότι δεν έχουν φύγει από εκεί. Την άφαντη επικοινωνία την δικαιολογείς στον εαυτό σου, με το ότι τρέχεις και δεν προλαβαίνεις να επικοινωνήσεις. Στην περίπτωση των παππούδων που ήταν κοντά μας ανά διαστήματα, το  τελευταίο στάδιο της θλίψης που είναι η αποδοχή θα ολοκληρωθεί, όταν αποδεχτείς πως το κενό που δημιουργήθηκε δεν γίνεται πλέον να καλυφθεί. Μα πρώτα πρέπει να ανακαλύψεις το κενό, το οποίο σου δημιουργήθηκε επειδή δεν τους χόρτασες αρκετά. Εννοείται πως μια τέτοια διαδικασία είναι επίπονη, γιατί καλείσαι να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα. Σπάει η φούσκα, εξαφανίζονται οι τελευταίες σου ελπίδες, και συνειδητοποιείς αυτό που λέμε ζωή. Μένεις με ευχάριστες αναμνήσεις από ανθρώπους που αγάπησες αρκετά, που έβαλαν το λιθαράκι τους στο να δημιουργηθεί αυτός ο άνθρωπος που είσαι τώρα.

 Τους ανθρώπους της ζωής σου μην τους θεωρείς δεδομένους και ας είναι μακριά, γιατί ίσως όταν τους χάσεις είτε για ένα διάστημα είτε παντοτινά, θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν τους έζησες αρκετά. 

Σε σένα που με έκανες να αγαπήσω την γραφή. 

Published in Europe Section
Monday, 04 September 2017 13:35

Notes To Self

I was so excited about an application where you can post your photos instantly from your mobile phone and I believe in its start was very interesting for those who enjoy both amateur and professional photos. These days I believe that the interest has been lost, since from photographs unique to each of us, we publish photos that are of no interest but are published, most of the time half-naked and provocative, for the sole purpose of self-promotion.

Fortunately for us there are those who expose themselves to present something bigger and more substantial than a photo.

One of them is miss Stacy Morris, from Western Australia, who I recently met online.

So who is Stacy Morris and what she has to say?

   

Stephen Fry described it best when he said "It's not all bad. Heightened self-consciousness, apartness, an inability to join in, physical shame and self-loathing—they are not all bad. Those devils have been my angels. Without them I would never have disappeared into language, literature, the mind, laughter and all the mad intensities that made and unmade me".


But it was not always like this. For a long time I had just disappeared - and not into anything other than self-loathing. It took time to realise that mental illness afflicts me but does not prevent me from living a full life. 

When you started to write and why?

I started writing at about the age of fourteen as a way to cope with the events that were afflicting me at the time. Writing was a natural way to both express and understand myself - not only this but it tends to also be my preferred communication when speaking of matters of the heart. 

   

Influence

I have had many influencers over the years however, none as prominent as Stephen Fry. He seemed to introduce me to my own mental illnesses and what this meant - and more importantly didn't mean as a person trying to overcome the horrors of the head. His bravery in sharing his stories inspired me to do the same with the hope of diminishing the stigma attached to mental health.

Some other poetic influencers include Nayyirah Waheed, Yrsa Daley- Ward, Warsan Shire and Rupi Kuar.

How you see yourself as a writer few years later?

Notes to Self was written at a very specific time in my life. It was important that this be the first period published so I could move on and hopefully help someone in the process. I am working on another book which is much more broad in topics to represent my life outside of Notes to Self. It is a long process and often an intimidating one, but I hope that those that enjoyed my much earlier work will enjoy the next book just as much. 

What's the purpose of this book? 

The purpose of Notes to Self is to act as a conversation starter - to encourage people who are struggling to bring up a difficult topic to use the book and its pieces to do so. I really wanted the reader to be able to scribble on the pages or tear them out, hand them to someone and say 'this is how I feel'. So much good can happen from there. The book confronts topics such as mental health, relationships of all types, self-perception and change. It's been fantastic to see how willing people are to speak of their own mental health issues once they have read my story.

i focused a lot of time searching 
for the wrong thing -
for the right kind of company.
climbing out of beds
and out of heads.”

- stacy morris 

Visit the links below and take a tour to an amazing website with breathtaking photographs.

 Links:

website: http://www.stacymorris.com.au

instagram: https://www.instagram.com/_stacymorris/

tumblr: http://stacymorrisau.tumblr.com

twitter: https://twitter.com/_StacyMorris



Published in Australia Section

 The Old School Project is a network that operates around the world to entertain and inform its readers and listeners through the research or personal judgment of its associates. Based on its fundamental principles, is left far from politics and all kinds of fanaticism.

Join US

Articles must be related to:

  • music, album reviews, festival/event preview and review, music history, how musician’s/band use fashion and mostly presenting upcoming bands/musicians/singers/artists.

    

  • environment,

    

  • start-ups,

    

  • books, new releases, presentations, reviews, interviews and mostly presenting new writers and their work.

    

  • Tech,
  • movies, Tv Series

     

  • short stories
  • food,

    

  • innovations,
  • fashion,

    

  • gaming
  • psychology,
  • health

    

  • history

The Old School Project is the best way for freelancers who are looking to establish their profile as writers. There is NO payment but you are given all the credits as writers.

Feel free to suggest any topic that interests you at This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Know Someone Who Might Be Interested? Share The News Now!

Wednesday, 30 August 2017 13:14

Μαγειρική στο Πι και Φι

  Καλά και τα delivery δεν λέω, αλλά έτσι δεν εξοικονομείς λεφτά για να πας διακοπές, ας πούμε… στα Κουφονήσια (λέω εγώ τώρα). Για το λόγο αυτό ήρθε η ώρα να μιλήσω για την σχέση αγάπης-μίσους που έχω με την κουζίνα μου. Από την μια την λατρεύω γιατί εκεί μέσα φτιάχνω το φαγητό μου ( το οποίο αγαπώ ), και από την άλλη την μισώ γιατί έχω πείσει τον εαυτό μου ότι θα πάρω φωτιά. Αυτή η σχέση λοιπόν με έχει βοηθήσει στο να βρω συνταγές οι οποίες κατά την διάρκεια της εξεταστικής (και όχι μόνο),μου έχουν φανεί ιδιαίτερα χρήσιμες τόσο από θέμα πείνας, όσο και ασφαλείας και έτσι είπα να τις μοιραστώ. Οι παρακάτω συνταγές δεν είναι απαιτητικές από θέμα γνώσεων το μόνο που θα χρειαστείς είναι να έχεις έναν φούρνο ( τον οποίο να ξέρεις να χρησιμοποιείς προφανώς! ), καλή διάθεση και υλικά τα οποία είναι εύκολα να βρει και κυρίως να χειριστεί κανείς. Σχετικά με τον χρόνο, ο μέσος χρόνος προετοιμασίας τους είναι 15-30 λεπτά.

Σημαντική σημείωση. Μην περιμένεις με τις παρακάτω συνταγές να εντυπωσιάσεις με τις μαγειρικές σου γνώσεις την μαμά σου, την γιαγιά σου ή το έτερον ήμισυ. Βασικά όχι, το έτερον ήμισυ ίσως και να το εντυπωσιάσεις, εκτός αν είναι vegan.   

Πρόταση της Σταύρης #1: Chicken Nugget Πίτα

Υλικά για 2-3 μερίδες:

-3-4 πίτες

-Μια συσκευασία chicken nuggets 600g

-Μια κουταλιά λάδι

-Αλάτι

-Πιπέρι

Εναλλακτική για τα chicken nuggets:

-3-4 φιλέτα κοτόπουλο κομμένα σε κύβους

-2 αυγά

- Μια συσκευασία πατατάκια

 Σε έναν προθερμασμένο φούρνο στους 180ο βαθμούς τοποθετείς πάνω σε μια λαδόκολλα σε σειρά τις κοτομπουκιές. Σε περίπτωση που θέλεις να φτιάξεις σπιτικές κόβεις τα φιλέτα σε κύβους, μετά τους  «βουτάς» σε 2 αυγά χτυπημένα και μετά σε τρίμματα από πατατάκια και τις τοποθετείς σε σειρά πάνω σε μια λαδόκολλα. Ο χρόνος που θέλουν για να ψηθούν είναι περίπου 20-25 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν αρκετά.

 Όσο για τις πίτες μπορείς να τις ψήσεις για 5-10’ λεπτά στον φούρνο ( με λίγο λαδάκι, ρίγανη και αλάτι) , στην τοστιέρα σου ή στο τηγάνι όπου θα πρέπει να τις γυρίζεις για να μην σου κολλήσουν. Αφού είναι όλα έτοιμα μπορείς να φτιάξεις το τυλιχτό σου προσθέτοντας υλικά της αρεσκείας σου.

Πρόταση της Σταύρης #2: Μακαρόνια hot dog

Υλικά για 2-4 άτομα:

-500g μακαρόνια #6

-1 πακέτο λουκάνικα Φρανκφούρτης

-Αλάτι

-Πιπέρι

Προαιρετικά τυρί & σάλτσα της αρεσκείας σου.

  Ίσως η πιο διασκεδαστική πρόταση φαγητού αυτού του άρθρου και η πιο εύκολη. Κόβεις τα λουκάνικα σε κομμάτια 2 cm. περίπου, παίρνεις τα άψητα μακαρόνια και τα διαπερνάς μέσα από το κάθε κομμάτι λουκάνικου. Στη συνέχεια τα βράζεις όση ώρα γράφει η συσκευασία. Σουρώνεις και σερβίρεις με την γαρνιτούρα της επιλογής σου.

Πρόταση της Σταύρης #3: Σκεπαστή με αραβική πίτα, ζαμπόν και τυριά

Υλικά για 2 περίπου μερίδες :

- 1 πακέτο αραβικές πίτες

- Zαμπόν ψιλοκομμένο

- 2 πιπεριές (μια κόκκινη και μια πράσινη θα ήταν το ιδανικό )

-λίγη ρίγανη

- 2 ντομάτες ( ψιλοκομμένες)

- Τυρί που χρησιμοποιείς για το τοστ

-100g φέτα σε τρίμματα

-100g reggato τριμμένο (ή ότι χρησιμοποιείς για τα μακαρόνια)

-1/2 φλιτζάνι φρέσκο γάλα

-120g τυρί κρέμα

-Λάδι  

Εναλλακτικά μπορείς να χρησιμοποιήσεις κρέας που περίσσεψε από την προηγούμενη μέρα, ή να προσθέσεις 30g κεφαλοτύρι.

  Παίρνουμε ένα μπολ βάζουμε το ζαμπόν ή το κρέας, τις πιπεριές, το τυρί κρέμα και το reggato και ανακατεύουμε. Σε ένα δεύτερο μπολ βάζουμε την φέτα, τις ντομάτες , το γάλα και την ρίγανη και πάλι ανακατεύουμε . Τοποθετούμε την λαδόκολλα πάνω στο ταψί μας, βάζουμε λίγο λάδι για να μην κολλήσουν οι πίτες μας. Μετά τοποθετούμε 2  πίτες την μια πάνω στην άλλη σαν φύλλο ρίχνουμε το μείγμα σκεπάζουμε με άλλες 2 περιχύνουμε με μείγμα ντομάτας. Στη συνέχεια πασπαλίζουμε με reggato, τοποθετούμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο βαθμούς για 30’ λεπτά περίπου, περιμένουμε να κρυώσουν και τις σερβίρουμε.

Πρόταση της Σταύρης #4: Τοστ extravaganza

Yλικά για 2 μερίδες:

-6 φέτες ψωμί του τοστ

-10-12 φέτες τυρί του τοστ

-10-12 φέτες αλλαντικού της επιλογής σου  

-Μια κουταλιά βούτυρο

  Παίρνουμε όλες τις φέτες του τοστ και τις βουτυρώνουμε. Στη συνέχεια παίρνουμε 3 και τις βάζουμε στην τοστιέρα από την πλευρά που τις έχουμε βουτυρώσει, πάνω από κάθε φέτα απλώνουμε εναλλάξ από 2 φέτες τυρί και αλλαντικά. Μετά βάζουμε από πάνω τις υπόλοιπες φέτες μας, αλλά η πλευρά με το βούτυρο πρέπει να βρίσκεται στην πλευρά απέξω για να ψηθεί. Ψήνουμε μέχρι να λιώσει εσωτερικά το τυρί αλλά και απέξω το ψωμί να έχει ψηθεί.

Παραπάνω σας προτείνω 4 χορταστικές συνταγές για εύκολα και νόστιμα σνακ που θα σφραγίσουν με τον πιο απολαυστικό τρόπο την ημέρα σας, και ελπίζω να σας φέρουν πιο κοντά με την κουζίνα σας. Καλή σας όρεξη!

Published in Europe Section

Φτάσαμε και φέτος στο season finale της αγαπημένης μας σειράς, κάτι το οποίο δυσκολεύομαι να χωνέψω δεδομένου ότι ήταν μόλις εφτά τα επεισόδια της φετινής σεζόν και ομολογουμένως τελείωσε πολύ νωρίς. Δεν θα σταθώ σε αυτό που λένε όλοι ότι θα μπορούσαν να το πάνε λίγο πιο αργά και να τα κάνουν και πάλι δέκα τα επεισόδια αντί για εφτά, καθώς αυτό που με απασχολεί αυτήν τη στιγμή και εμένα και όλους τους φαν, είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα η επόμενη σεζόν, που αναμένεται να είναι και η τελευταία, θα κυκλοφορήσει το 2019.

Είναι πολύ νωρίς, λοιπόν, να μιλάμε για την όγδοη σεζόν αφού, μάλιστα, έχουμε να ασχοληθούμε με το τελευταίο επεισόδιο της έβδομης, το οποίο είχε λίγο από όλα.

Ξεκινάμε, ασφαλώς, από την πολύ αναμενόμενη συνάντηση των περισσότερων ηρώων για να συζητήσουν μεταξύ τους τη μοίρα του Westeros. Βλέπουμε τους Άσπιλους και τους Dothraki να είναι παρατεταμένοι έξω από τα τείχη του King's Landing με τον στρατό των Lannister να προετοιμάζει τις άμυνές του σε περίπτωση που πάει στραβά η συνάντηση. Πάνω στα τείχη βλέπουμε και τον Jaime με τον Bronn να συζητάνε με τον τελευταίο να μην χάνει για ακόμα μία φορά την διάθεσή του για χιούμορ. Αυτό είναι και κάτι που πραγματικά θαυμάζω στον Bronn, ότι όσο δύσκολες κι αν είναι οι συνθήκες στις οποίες βρίσκεται, πάντα θα έχει ένα αστειάκι στην άκρη του χείλους του για να ελαφρύνει την ατμόσφαιρα.

 

Οι δυο τους στην συνέχεια ακολουθούν διαφορετική πορεία. Ο Bronn πάει να υποδεχτεί τους ''καλεσμένους'' και να τους οδηγήσει ο ίδιος στον χώρο της συνάντησης, στο Dragonpit. Με ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε το reunion του Tyrion και με τον Podrick αλλά και με τον ίδιο τον Bronn στον οποίον θυμίζει για μία ακόμα φορά ότι εξακολουθεί να είναι διατεθειμένος να δώσει τα διπλάσια από οποιονδήποτε άλλον για να παραμείνει μαζί του. Πολύ ωραία ήταν πάντως και η συνάντηση της Brienne με τον Hound, ο οποίος αφού παραδέχεται με έμμεσο τρόπο την ανωτερότητά της στην μάχη, της ξεκαθαρίζει πως τώρα που είναι ασφαλής η Arya στο σπίτι της δεν πρόκειται ο ίδιος να προσπαθήσει να την βλάψει. Ο Jaime από την άλλη πήγε να βρει την Cersei για να μετακινηθούν και αυτοί προς το Dragonpit. Μαζί τους βρίσκεται και ο Qyburn μαζί με το Βουνό από το οποίο η Cersei ζητά να σκοτώσει όλους τους αντιπάλους σε περίπτωση που δεν πάει το όλο θέμα όπως το επιθυμεί η ίδια.

Αφού μαζεύονται όλοι, λοιπόν, στο χώρο της συγκέντρωσης την πρωτοβουλία παίρνει ο Σκύλος ο οποίος πηγαίνει στον μεγάλο του αδερφό και αφού τον κοροϊδεύει ελάχιστα του λέει εμμέσως πλην σαφώς ότι χαίρεται που ζει ακόμα καθώς επιθυμεί να τον σκοτώσει ο ίδιος. Την σκυτάλη μετά παίρνει η Cersei η οποία παρατηρεί πως είναι όλοι συγκεντρωμένοι εκτός από την Daenerys, με τον Tyrion να την καθησυχάζει ότι σε λίγο θα έρθει και εκείνη. Η Daenerys θέλοντας να κάνει επίδειξη της δύναμής της προσγειώνεται στο Dragonpit πάνω στον Drogon, αλλιώς τι σόι Mother of Dragons θα ήταν. Η Cersei δεν χάνει την ευκαιρία της και παρά το θέαμα που παρακολουθεί για πρώτη φορά, πετάει την σπόντα της στην αντίπαλο ότι άργησε. Η Dany, ωστόσο, ακολουθώντας τις συμβουλές του Tyrion, δείχνει υπερβολική ευγένεια και ζητάει συγνώμη από την βασίλισσα. Τον λόγο παίρνει ο Tyrion ο οποίος αναλαμβάνει να σπάσει τον πάγο αλλά διακόπτεται σχεδόν αμέσως από τον Euron ο οποίος τον χλευάζει για το ύψος του. Αυτό προκαλεί την οργή τόσο της Dany όσο και της Cersei η οποία τον προστάζει είτε να φύγει από τον χώρο είτε να σταματήσει να μιλάει, αναγκάζοντας έτσι τον rock star Greyjoy να κάτσει στην θέση του. Έτσι αρχίζει σιγά-σιγά η συζήτηση με την πλευρά της Daenerys να ζητάει ανακωχή για να πολεμήσουν τον πραγματικό εχθρό, όπως τον αποκαλεί ο Jon. Η πλευρά των Lannister ασφαλώς δεν του πιστεύει θεωρώντας πως είναι τέχνασμα. Τότε είναι που ο Σκύλος φέρνει τον αιχμαλωτισμένο νεκρό στο προσκήνιο για να πεισθούν όλοι όσοι είναι εκεί. Αφού γίνει μία επίδειξη για το πως σκοτώνονται και το πόσο επικίνδυνοι είναι, η Cersei λέει το μεγάλο ναι και αποφασίζει να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Για να το κάνει αυτό, όμως, ζητάει από τον Jon να μην ταχθεί με κανενός το μέρος όσο μαίνεται ο πόλεμος στον Βορρά. Ο Jon αρνείται αυτήν την πρόταση και δηλώνει πως έχει ήδη ταχθεί στον οίκο Targaryen, κάτι που προκαλεί την έκρηξη της Cersei η οποία αποσύρει την πρότασή της, αρνείται να βοηθήσει και αποχωρεί. Πριν την αποχώρηση της βασίλισσας βέβαια, είχαμε και την αποχώρηση του Euron, ο οποίος κόντρα σε όλα του τα χαρακτηριστικά μέχρι στιγμής, φοβήθηκε τον νεκρό και επέστρεψε στα Iron Islands πιστεύοντας πως οι νεκροί δεν θα τον ακολουθήσουν ως εκεί.

 

Αφού ο Jon ακούει τον εξάψαλμο από όλους επειδή χειρίστηκε λάθος το όλο θέμα, ο Tyrion συμπεραίνει ότι ο μόνος τρόπος για μεταπείσει την αδερφή του είναι αν της μιλήσει ο ίδιος. Στην συνάντηση που έχουν βλέπουμε στην εισαγωγή τον γνωστό διάλογο για την επιθυμία του νάνου να σκοτώσει όλη του την οικογένεια. Ο Tyrion στην προσπάθειά του να τα αρνηθεί όλα αυτά ζητάει από την αδερφή του να διατάξει το Βουνό να τον σκοτώσει. Αυτό βέβαια αν γινόταν θα ωθούσε την Daenerys ν κάψει όλο το King's Landing κάτι το οποίο το ήξερε και γι' αυτόν τον λόγο δεν έδωσε και την εντολή. Η Cersei έκανε γνωστό, φυσικά, στον αδερφό της ότι δεν την νοιάζει όλος ο κόσμος αλλά μόνο η οικογένειά της και το παιδί που κυοφορεί. Στο Dragonpit συζητάνε ο Jon με την Dany για το τι είχε συμβεί σε αυτό το μέρος μέχρι να τους διακόψει η οικογένεια Lannister, με την Cersei να δείχνει πως άλλαξε γνώμη και είναι έτοιμη να κάνει ανακωχή και να πολεμήσει μαζί με τα υπόλοιπα στρατεύματα.

Στο Winterfell η Sansa λαμβάνει ένα γράμμα από τον Jon που λέει ότι τάχτηκε υπέρ των Targaryen. Αυτό δίνει την ευκαιρία στον Littlefinger να βάλει πάλι δηλητήριο στα αυτιά της Sansa λέγοντας πως αυτό ήταν λάθος κίνηση από τον Jon και πως λογικά θα δελεάστηκε από την Daenerys γιατί είναι και οι δύο ανύπαντροι. Εκτός από αυτό ρίχνει κι άλλο λάδι στην φωτιά όσο αφορά την Arya, ωθώντας την Sansa να πιστέψει πως η μικρή της αδερφή θέλει στην πραγματικότητα να την σκοτώσει και να γίνει εκείνη Lady of Winterfell. H Sansa, λοιπόν, κάνει συγκέντρωση στην Μεγάλη Αίθουσα και ζητάει να της φέρουν την αδερφή της. Πάνω λοιπόν που ο Μικροδάχτυλος είναι σίγουρος για μία ακόμα επιτυχία του ακούει ξαφνικά την Sansa να κατηγορεί τον ίδιο παρά την Arya. Η Sansa αρχίζει να λέει όλα του τα εγκλήματα με τον ίδιο να τα αρνείται και να λέει πως κανείς δεν ήταν παρών όταν αυτά έγιναν. Τότε παίρνει, επιτέλους, τον λόγο ο Bran ο οποίος παρουσιάζει με την παραμικρή λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο ο Μικροδάχτυλος πρόδωσε τον πατέρα τους. Σε μία σκηνή που ομολογουμένως ευχαρίστησε το κοινό, ο Littlefinger άρχισε να εκλιπαρεί την Sansa να του χαρίσει την ζωή. Η ίδια, ωστόσο, έμεινε ανένδοτη και με δική της εντολή η Arya του έκοψε τον λαιμό με το μαχαίρι που ο ίδιος έδωσε στον Bran.

Στο Dragonstone o Jon αναλύει με τους υπόλοιπους ποιους δρόμους πρέπει να πάρουν και που να συναντηθούν με τον στρατό των Lannister. O Jorah επισημαίνει πως πολλοί βόρειοι πέθαναν πολεμώντας τον Mad King και ίσως εναντιωθούν στην Daenerys. Γ'αυτόν τον λόγο και ο Jon προτείνει να πάνε μαζί στον Βορρά, ώστε να μην δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα. Παράλληλα στο King's Landing o Jaime συνεννοείται με τους συμμάχους των Lannister για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Ποιον δρόμο θα πάρουν και πότε θα ξεκινήσουν για τον Βορρά. Τότε τους διακόπτει η Cersei η οποία υποτιμάει την νοημοσύνη του αδερφού της επειδή δεν κατάλαβε το σχέδιό της. Του εξηγεί, λοιπόν, ότι δεν έχει σκοπό να βοηθήσει την αντίπαλό της κόντρα στον στρατό των νεκρών. Αντίθετα, μάλιστα, θα περιμένει να φύγει για τον Βορρά η Daenerys με όλον της τον στρατό και τότε να πάρει πίσω όλα της τα εδάφη. Ο Jaime ασφαλώς εκφράζει αντιρρήσεις και λέει πως οποιοσδήποτε στρατός κι αν επικρατήσει στον Βορρά, θα κατέβει και θα τους σκοτώσει. Κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατόν να μην το έχει σκεφτεί η αδερφή του η οποία του αποκάλυψε πως έχει προσλάβει τον Χρυσό Λόχο, μία ομάδα μισθοφόρων στο Essos με 20.000 στρατεύματα μεταξύ των οποίων πεζικό, ιππικό, ελέφαντες και δεν συμμαζεύεται. Αυτό προκαλεί την οργή του αδερφού της ο οποίος καταλαβαίνει ότι έκανε σχέδια με τον Euron χωρίς να τον ενημερώσουν, αφού στην πραγματικότητα ο θρυλικός καπετάνιος δεν έφυγε επειδή φοβήθηκε αλλά για να μεταφέρει τον στρατό της βασίλισσάς του. Καθώς ο Jaime πάει να φύγει εκνευρισμένος του κλείνει τον δρόμο το Βουνό. Εκεί ο Kingslayer ακολούθησε τα βήματα του αδερφού του και ζήτησε από την βασίλισσα να διατάξει τον φρουρό της να τον σκοτώσει. Ομολογώ πως σε αυτήν την σκηνή τρομοκρατήθηκα και ήμουν έτοιμος να πιστέψω ότι ο Jaime θα μας άφηνε χρόνους. Κάτι τέτοιο ευτυχώς δεν έγινε και ο τελευταίος πήρε τα πράγματά του και έφυγε από την πρωτεύουσα με την αδερφή του να κοιτάει σοκαρισμένη.

 

Πάλι πίσω στο Winterfell βλέπουμε τις αδερφές Stark να συζητάνε και να δείχνουν πως είναι ενωμένες όπως ακριβώς θα το ήθελε ο πατέρας τους. Αυτό φυσικά που μου προκαλεί εμένα εντύπωση είναι πως μόνο ο Ned λείπει στα παιδιά του. Για την μητέρα τους και τα αδέρφια τους δεν κάνουν ούτε καν αναφορές. Αναγνωρίζουμε όμως ότι ο Ned είναι ο χαρακτήρας που αγαπήσαμε όλοι από το πρώτο επεισόδιο της σειράς. Στο δωμάτιο του Bran μπαίνει ο Sam ο οποίος πριν από λίγο είχε φτάσει στον Winterfell. Εκεί ο Bran θυμάται πως ο Sam ήταν αυτός που το είχε βοηθήσει να περάσει το Τείχος και του αποκαλύπτει πως πλέον είναι ο Three-Eyed-Raven και πως μπορεί να βλέπει όλα όσα έγιναν και γίνονται αυτήν την στιγμή. Έτσι φτάσαμε και στο θέμα Jon. O Bran γνωρίζοντας ότι μπορεί να εμπιστευτεί τον Sam του εκμυστηρεύεται πως ο Jon δεν είναι αληθινός γιος του Ned αλλά ο νόθος γιος του Rhaegar Targaryen και της θείας του Lyanna Stark και άρα το κανονικό του όνομα είναι Jon Sand καθώς αυτό είναι το επίθετο που χρησιμοποιούν για τα μπάσταρδα των Targaryen. Τότε μεσολαβεί ο αποσβολωμένος Sam για να του πει ότι διάβασε ότι ο Rhaegar με την Lyanna είχαν παντρευτεί κρυφά. Τότε ο Three-Eyed-Raven κάνει χρήση της δύναμής του και μεταφέρεται στον συγκεκριμένο γάμο. Αποδεικνύεται έτσι με κάθε βεβαιότητα ότι ο Jon είναι ο νόμιμος διάδοχος των Επτά Βασιλείων, κάτι που λέει και ο ίδιος ο Bran με voice over όσο εμείς βλέπουμε τον Jon να πηγαίνει στην κάμαρα της Dany όσο είναι στην θάλασσα και επιτέλους μετά από αρκετά επεισόδια να καταφέρνει να την ρίξει. Πόσο creepy ήταν πάντως που βλέπαμε τους δυο τους να το κάνουν ενώ ακούγαμε από πάνω τον Bran να λέει πως είναι όντως συγγενείς.  Έξω από την κάμαρα της Dany κάθεται ο Tyrion ο οποίος είδε τον Jon να μπαίνει μέσα. Ο σκηνοθέτης μας έδωσε δύο πλάνα με τον Tyrion να κάθεται έξω από την πόρτα και οι θεωρίες σε λίγες ώρες αναμένεται να κάνουν πάταγο.

 

Μετά από όλα αυτά βλέπουμε τον Bran να μπαίνει πάλι μέσα στα κοράκια και να ταξιδεύει μέχρι το EastWatch. Εκεί βρίσκεται στην κορυφή του Τείχους ο Tormund μαζί με τον Beric. Από την κορυφή του Τείχους, λοιπόν, βλέπουμε πως επιτέλους οι White Walkers έφτασαν μία ανάσα από το Westeros και τον Tormund και τους υπόλοιπους να τους έχει λούσει κρύος ιδρώτας. Και εκεί που αναρωτιούνται για το πως θα καταφέρουν οι νεκροί να περάσουν το Τείχος, κάνει την εμφάνιση του ο Night King πάνω στον δράκο τον οποίον είχε σκοτώσει στο προηγούμενο επεισόδιο. Ο Viserion, λοιπόν, με την μπλε φλόγα που πετάει, λύνοντας έτσι την απορία πολλών για το τι θα βγαίνει πλέον από το στόμα του δράκου, καταφέρνει να γκρεμίσει ένα μεγάλο μέρος του Τείχους από το οποίο και πέρασε ο στρατός των νεκρών. Δεν μας έδειξαν ξεκάθαρα τι απέγιναν ο Tormund και ο Beric αλλά λογικά θα τους δούμε στο πρώτο επεισόδιο της επόμενης σεζόν να φτάνουν στο Winterfell.

 

Με αυτόν τον τρόπο μας αποχαιρέτησε η έβδομη σεζόν του Game of Thrones και κατάφερε για ακόμα μία φορά να μας κορυφώσει την αγωνία για το τι θα γίνει στην επόμενη και τελευταία σεζόν της επικής σειράς.  

Published in Europe Section
Page 4 of 6