Tuesday, 29 August 2017 23:03

The War on Drugs, οι αναζωογονητές της ροκ

Written by Nikoleta Apostolidou

Για τη γνωριμία μου με τους War on Drugs ευθύνεται ο Kurt Vile, αγαπημένος μουσικός και πρώην μέλος τους. Μια μέρα λοιπόν που άκουγα Kurt Vile στο YouTube, η αυτόματη αναπαραγωγή έμελε να παίξει ένα δικό τους τραγούδι, το πλέον διασημότερο, το Red Eyes. Περιττό να πω ότι ήταν έρωτας με το πρώτο τραγούδι.

Οι War on Drugs είναι καρπός της μοιραίας συνάντησης και μουσικής συνεύρεσης του Kurt Vile και του Adam Granduciel οι οποίοι άρχισαν να αναρριχώνται στη σκηνή της Φιλαδέλφεια το 2005. Το ιδιότυπο όνομά τους το σκέφτηκαν ο Granduciel κι ένας φίλος του με τη βοήθεια κρασιού, όσο ακόμα ζούσε στο Όκλαντ της Καλιφόρνια. Αφού εγκαταστάθηκε στη Φιλαδέλφεια και συγκρότησε τη μπάντα του, το χρησιμοποίησε καθώς, όπως είπε, του άρεσε το ότι δεν τον περιόριζε ως προς το είδος της μουσικής που θα ηχογραφούσε. Σε γενικές γραμμές η μουσική τους κατατάσσεται σε είδη όπως το indie ροκ, το ψυχεδελικό ροκ, το new wave, το roots ροκ και το shoegazing. Οι επιρροές από το παρελθόν είναι ορατές, ωστόσο δεν περιορίζουν την πρωτοπορία τους.  

                                                                                   

Εγκαινίασαν τη δισκογραφική τους δραστηριότητα με το Wagonwheel Blues και τη συνέχισαν με τα Slave Ambient και Lost in the Dream. Στους δύο αυτούς δίσκους εξέλιξαν τον ήχο τους σε κάτι πιο μελωδικό, ψυχεδελικό, ήπιο κι ευάλωτο. Όπως και να ‘χει από την αρχή ταύτισαν τη μουσική τους με την αίσθηση των ταξιδιών ή των διαδρομών με αυτοκίνητο. Θα νόμιζε κανείς ότι ο Granduciel έγραφε τα τραγούδια του στο δρόμο προς κάποιο προορισμό επίτηδες, για να αποτυπώσει τέλεια την ατμόσφαιρα και να νιώσει παρόμοια ο ακροατής τους.

Η τελευταία τους δουλειά με τίτλο A Deeper Understanding κυκλοφόρησε στις 25 Αυγούστου και κινείται περίπου στα ίδια μονοπάτια: μακράς διαρκείας και ντυμένα με ποικίλες μελωδίες κομμάτια. Σε αυτό το άλμπουμ η παρουσία τους μοιάζει πιο δυναμική και ενισχύεται με την ύπαρξη ευδιάθετων κομματιών, όπως τα Holding on, Nothing To  Find, και In Chains. Η μελαγχολική διάθεση κι η απαισιοδοξία συνεχίζουν βέβαια να επικρατούν στους στίχους. Η κατάθλιψη, τα λάθη του παρελθόντος, η ελπίδα ότι θα τα ξεπεράσει, ο έρωτας κι η συμβολή του στην απόδραση από τον ίδιο του τον εαυτό αποτελούν κάποιες από τις πηγές έμπνευσης του στιχουργού. Παρά το σκοτάδι που εμπεριέχουν, ο συνδυασμός απαισιόδοξων στίχων και αισιόδοξης μουσικής δίνει στα τραγούδια μια κάπως ελπιδοφόρα πνοή. Τι να πει κανείς όμως, και για τα πιο ήρεμα και θλιβερά κομμάτια όπως το Thinking of a Place, το Knocked Down, το Pain ή το Clean Living που σου μεταδίδουν μια νοσταλγική αίσθηση άνευ προηγουμένου; Ολόκληρος ο δίσκος μοιάζει με σάουντρακ indie ταινίας που στοχεύει να πλημμυρίσει τον θεατή της με χίμαιρα συναισθημάτων.

Για αρκετό καιρό οι War on Drugs ήταν η μπάντα που ενώ λάμβανε εξαιρετικές κριτικές για την αισθητική και τη δεξιοτεχνία της, καθώς και υψηλές θέσεις στα τσαρτ, η αναγνώρισή της ήταν κάθε άλλο παρά ηχηρή. Με το A Deeper Understanding μαίνεται να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στη μουσική επικαιρότητα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η Amanda Petrusish τους εξύμνησε στο New Yorker και τους θεωρεί όχι μόνο την καλύτερη ροκ μπάντα της Αμερικής αυτή τη στιγμή, αλλά κι αυτούς που θα ανανεώσουν και θα αναζωογονήσουν τη ροκ μουσική.

Τα τραγούδια που απολαμβάνουμε είναι γεννήματα των σκοτεινών στιγμών της ζωής του Granduciel, αλλά από όσα προδίδει ο νέος δίσκος, φαίνεται αποφασισμένος να βρει διαφυγή από το αδιέξοδο. Όσον αφορά το μυστικό για την επιτυχία τους, αυτό ίσως να είναι ότι δεν ενδιαφέρθηκαν για την κατάκτηση της κορυφής, «απλά κάνεις το δικό σου» λέει ο Granduciel.

 

  • Default
  • Title
  • Date
  • Random