Saturday, 23 September 2017 12:49

Το Annabelle είναι η ταινία τρόμου που χρειάζεσαι

Written by Giorgos Papadopoulos

Πάντα έλεγα ότι τα horror movies είναι ταινίες που πρέπει να τις βλέπεις με την παρέα σου. Όχι επειδή αν τις δεις μόνος σου θα τρομάξεις περισσότερο, αλλά επειδή όταν βλέπεις ταινία τρόμου με φίλους μπορείς να διασκεδάσεις την κάθε στιγμή του έργου ακόμα κι αν αυτή αποτυγχάνει να σε τρομάξει. Τα τελευταία χρόνια, βέβαια, ολοκλήρωσα το παραπάνω συμπέρασμά μου, λέγοντας πως μία ταινία τρόμου εκτός από την παρέα χρειάζεται και να την δεις και σε κινηματογραφική αίθουσα.

Η σκοτεινή ατμόσφαιρα και ο ήχος που ακούγεται κυριολεκτικά δίπλα στο αυτί σου μπορούν να κάνουν την εμπειρία σου αξέχαστη, ειδικά αν πρόκειται για μία ταινία που καταφέρνει όντως να σε κερδίσει, κάτι που έχει γίνει ιδιαίτερα δύσκολο πλέον για τις περισσότερες ταινίες τρόμου.

Το Annabelle Creation, λοιπόν, είναι μία από τις ταινίες για τις οποίες αξίζει να αφιερώσεις χρόνο και να τους δώσεις μία ευκαιρία. Το μικρό κοριτσάκι μίας τριμελούς οικογένειας χάνει την ζωή του ύστερα από ένα τροχαίο. Δώδεκα χρόνια μετά το γεγονός αυτό, η οικογένεια δέχεται να φιλοξενήσει στο σπίτι της μία ομάδα κοριτσιών και μία καλόγρια που δεν είχαν που να μείνουν αφού καταστράφηκε το ορφανοτροφείο στο οποίο διέμεναν. Σύντομα μετά την άφιξή τους, ωστόσο, συνειδητοποιούν ότι μία κούκλα που έφτιαξε ο πατέρας του νεκρού κοριτσιού και της έδωσε το όνομά της, Annabelle, ήταν συνδεδεμένη με την ψυχή του και είχε στοιχειώσει το σπίτι. Ύστερα από το σημείο αυτό το στόρι αποκτά περίπου την ίδια τροπή όπως κάθε τέτοια ταινία, αφού η κούκλα εστιάζει σε ένα μόνο κορίτσι το οποίο και θέλει να χρησιμοποιήσει για να σκοτώσει όλους τους άλλους.

 

Η υπόθεση ομολογώ πως δεν είναι κάτι το πρωτότυπο ή το συνταρακτικό. Αυτό, όμως, δεν πρέπει να μας κάνει να σχηματίσουμε αμέσως λάθος άποψη για την ταινία. Περιλαμβάνει μερικές πολύ ωραίες στιγμές οι οποίες θα τρομάξουν μέχρι και τους πιο ψύχραιμους, ενώ υπάρχουν και μερικές οι οποίες ομολογουμένως θα σας κάνουν να γελάσετε. Όχι επειδή αυτό αποσκοπούσαν, αλλά επειδή αυτό που ήθελαν να βγάλουν προς τα έξω δεν το κατάφεραν. Αυτά, ωστόσο, είναι οι λεπτομέρειες που καλώς ή κακώς τις διαθέτουν όλες οι ταινίες ανεξαρτήτως είδους.

Όπως είπα και παραπάνω, στις μέρες μας είναι λίγες οι ταινίες τρόμου που βγαίνουν και καταφέρνουν να αφήσουν ένα στίγμα πίσω τους. Ασφαλώς την Annabelle δεν θα την κατατάξω στις κορυφαίες, αλλά σίγουρα καταφέρνει να δημιουργήσει καλή εντύπωση στους θεατές της και σίγουρα να προκαλέσει αισθήματα φόβου τόσο στους ανυποψίαστους όσο και στους πιο τολμηρούς.

Αν ψάχνετε έξτρα δικαιολογίες και κίνητρα για να δείτε την ταινία τότε πρέπει να ξέρετε ότι στην παραγωγή της έλαβε μέρος και ο James Wan. Για όσους δεν τον γνωρίζουν ο Wan είναι ίσως ο καλύτερος σκηνοθέτης horror movies της εποχής μας αφού μπορεί να καμαρώνει για τις επιτυχίες των Saw 1, The conjuring 1 και 2 και Insidious 1 και 2. Όλες αυτές οι ταινίες αποδεικνύουν πόσο ικανός είναι να στήνει τα απαραίτητα σκηνικά και την κατάλληλη αρχιτεκτονική του χώρου ώστε να καταφέρει να τρομάξει τους θεατές του. Αν μη τι άλλο το όνομα του στους τίτλους προσθέτει μία έξτρα δυναμική στην ταινία, ενώ μας δίνει κι εμάς ένα παραπάνω hint. Η παρουσία του Wan, λοιπόν, μαζί με δύο σκηνές που τοποθετήθηκαν στην ταινία με έκαναν να αρχίσω να πιστεύω πως έχουν σκοπό να δημιουργήσουν ένα ''universe'', μέσα στο οποίο να συνδέονται τα Conjuring με τα Annabelle αλλά και με το The Nun που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο post-production.

 

Φυσικά κάθε ταινία έχει και τις υπερβολές της και προφανώς δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν και από αυτήν. Αυτό όμως όπως είπα το θεωρώ δεδομένο οπότε δεν θα ήθελα να σταθώ σε αυτές. Κάτι το οποίο πραγματικά με ξένισε στην όλη ταινία ήταν το τέλος της. Πρόκειται, ουσιαστικά, για την τελευταία σκηνή της ταινίας η οποία μας ταξιδεύει μερικά χρόνια στο μέλλον, ώστε να καταλάβουμε ότι το πραγματικό κακό δεν είχε κοπάσει τελικά. Το χειρότερο, μάλιστα, είναι πως αποτελεί μία σκηνή η οποία ακόμα κι αν δεν έμπαινε δεν θα δημιουργούσε ερωτήματα για το τι έγινε τελικά, αφού όλα αυτά είχαν απαντηθεί. 

Εν ολίγοις, αν εξαιρέσει κανείς την τελευταία σκηνή, που και πάλι αυτό αποτελεί εντελώς προσωπικό κριτήριο αφού σε μερικούς μπορεί να αρέσει το τέλος, είναι μία πολύ αξιοπρεπής ταινία τρόμου η οποία στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και έχει καταφέρει να αποσπάσει καλές κριτικές για το περιεχόμενό της.

load more hold SHIFT key to load all load all