Tuesday, 19 September 2017 15:22

Φιλοσοφημένα κλισέ που ακολουθούμε

Written by Stavroula Tsoulogiannis

« Εγώ προσωπικά έδινα το 2015 πανελλήνιες και μια ζωή πάλευα μέσα μου για το θέλω να γίνω. Μικρή έλεγα γιατρός. Μετά μου άρεσε η ψυχολογία. Στο λύκειο καταστάλαξα στην Βιολογία. Παθιάστηκα και με το μάθημα της βιολογίας και με την ιδέα του να περάσω Βιολογία. Βγαίνουν τα αποτελέσματα… Ήξερα ότι βιολογία δεν περνάω με τίποτα. Έκανα μηχανογραφικό με 25 σχολές. Με τα μόρια που είχα περνούσα οριακά σε κάποιο Φυσικό και σίγουρα Φυσικοθεραπεία ή Θεσσαλονίκη ή Πάτρα. Πριν οριστικοποιήσω το μηχανογραφικό, τρώω μια φλασιά θες να το πεις ; Αναλαμπή ; Και αλλάζω την σειρά της Φυσικοθεραπείας με την Εργοθεραπεία. Χωρίς να ξέρω γιατί. Έτσι. Βγαίνουν οι βάσεις. Εργοθεραπεία. Κλάματα, χαμός, τηλέφωνα στους καθηγητές των φροντιστηρίων για το πότε ξεκινάμε μαθήματα για να ξαναδώσω πανελλήνιες. Ο πατέρας μου « Κυνήγα αυτό που θες. Βιολογία ήθελες. Ξαναδώσε και θα περάσεις. Ούτε η πρώτη είσαι ούτε η τελευταία». Η μητέρα μου και ο κύριος Σ. Π. ο φυσικός μου « Πήγαινε να δεις την σχολή ένα εξάμηνο και μετά αποφασίζεις». Τελικά πήγα και ήταν η πιο σωστή επιλογή που έκανα στην ζωή μου. Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνεις αυτό που θέλω να πω. Πολλές φορές νομίζουμε ότι θα «συμβιβαστούμε» με αυτό στο οποίο θα μας «πετάξει» το σύστημα των πανελληνίων και δεν βλέπουμε τις ευκαιρίες. Είμαι τόσο ευτυχισμένη που είμαι σε αυτήν τη σχολή. Δεν ξέρω αν θα ήμουν το ίδιο ευτυχισμένη σε οποιαδήποτε άλλη. Δεν μπορούμε να ξέρουμε κάποια πράγματα. Ξέρω όμως πως τώρα και να με πλήρωναν για να σπουδάσω Βιολογία δεν θα το έκανα. Θα το έκανα μόνο αν τελείωνα τις σπουδές μου και ήθελα να τις συνδυάσω με την γενετική.»

Με αφορμή την παραπάνω προσωπική ιστορία μιας αναγνώστριας, σκέφτηκα να σας γράψω για το πώς διάφορα «επιχειρήματα», επειδή δεν μας βάζουν σε διαδικασίες σκέψης, βρίσκουν γενική αποδοχή. Τα αόριστα αυτά επιχειρήματα  μπορούν να επηρεάσουν την ζωή καθενός από εμάς. Δεν είναι λίγες οι φορές μάλιστα, που νιώθουμε ότι οφείλουμε να συμβιβαστούμε με αυτά , προσπερνώντας τυχόν ευκαιρίες που μπορεί να εμφανιστούν, μόνο και μόνο επειδή δεν συνάδουν με αυτά τα «επιχειρήματα». Τα οποία στο κάτω-κάτω, δεν δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι με βάση τα θέλω μας, αλλά που απλά μας τα πάσαραν, γιατί είναι βολικά.

 Πόσες φορές μας έχουν πει ή έχουμε πει οι ίδιοι στους εαυτούς μας, όταν βρισκόμαστε στο σημείο μιας κρίσιμης απόφασης, φιλοσοφημένα κλισέ του τύπου «Κυνήγα το όνειρο σου» , « Εσύ ορίζεις την μοίρα σου», κλπ. ; Με το αποτέλεσμα που προκύπτει, φαινομενικά να ανταποκρίνεται στα θέλω μας, αλλά τελικά να μην είναι αρκετό; Για να μην συζητήσουμε για τα χαμένες ευκαιρίες που παρουσιάζονται, τι οποίες δεν είμαστε σε θέση να δούμε, γιατί πολύ απλά είμαστε προσηλωμένοι σε κάτι άλλο, που μας έχουν πείσει ότι μας ταιριάζει. Τέτοιες εκφράσεις , οι οποίες στο κάτω- κάτω απλά λόγια είναι, στα οποία εμείς οι ίδιοι έχουμε δώσει τόση αξία, αφήνουμε να μας επηρεάζουν τόσο πολύ. Για τον καθένα από εμάς είναι εύκολο να προβάλλει το όνειρο του ως επιχείρημα για μια επιλογή, το δύσκολο είναι να επιχειρηματολογήσει υπέρ του λόγου, που αυτό το όνειρο του αξίζει τόση προσπάθεια.

Τα επιχειρήματα αυτά δεν κρύβονται πίσω από γενικές κλισέ εκφράσεις που ανταποκρίνονται στους περισσότερους μόνο και μόνο επειδή είναι τόσο αόριστες, που  ο καθένας μπορεί να ταυτιστεί. Κρύβονται σε αυτά τα σημεία της ψυχοσύνθεσης του καθενός από εμάς, τα οποία έχουμε προσπεράσει, γιατί πιστεύουμε πως οι αόριστες εκφράσεις, καλύπτουν και εμάς.  Αν δεν γνωρίζουμε ουσιαστικά εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας, πως περιμένουμε να τον ξέρουν οι άλλοι ; Πόσο μάλλον πως αυτά που θα μας συμβουλέψουν όντως θα μας βοηθήσουν ; Αποκτώντας κανείς αυτογνωσία, θα είναι σε θέση να κρίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα τι ανταποκρίνεται σε αυτόν και τι όχι, να ψάχνεται και να μην αρκείται σε αβάσιμα επιχειρήματα. Σίγουρα παίζει κάποιο ρόλο ο χρόνος που θα περάσει μέχρι να γίνει αυτή η αλλαγή, αλλά σημασία έχει να γίνει . Το κατά πόσο κάτι συμβαίνει αργά ή όχι, το ορίζουμε εμείς από τις παραμέτρους που έχουμε θέσει στα τοιχώματα του μυαλού μας.

Αν συνειδητοποιείς πως η κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι τώρα δεν σε καλύπτει, μην μελαγχολείς, δεν ήρθε κανένα τέλος, που θέλουν να σου πασάρουν ως  οριστικό. Σκέψου πως υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που δεν έχουν αντιληφθεί πως αυτό που κάνουν δεν τους καλύπτει, ζώντας μια ανιαρή ζωή ρίχνοντας ευθύνες σε άλλους, μόνο και μόνο επειδή δεν ξέφυγαν από τις προσωπικές τους παρωπίδες. Οι παρωπίδες αυτές, είναι το ίδιο πράγμα με τα φιλοσοφημένα κλισέ, δεν σε βοηθάνε να εξελιχθείς σαν άνθρωπος, απλά σου δίνουν την ψευδαίσθηση ότι είναι χρήσιμες. Νομίζεις ότι σε βοηθούν να προχωρήσεις ευθεία, χωρίς εξοστρακισμούς και λάθη, προσπερνώντας όμως μονοπάτια που θα μπορούσαν να σε πάνε σε καλύτερα, καινούργια μέρη. Αντί να σκέφτεσαι λοιπόν αν η επιλογές που κάνεις είναι σωστές ή όχι, προσπάθησε να βγάλεις από το μυαλό σου τα φιλοσοφημένα κλισέ. Ύστερα αποδέξου την κατάσταση που βιώνεις, μόνο έτσι θα μπορέσεις να την καταλάβεις ουσιαστικά, και δες τι μπορείς να βελτιώσεις. Το να μένεις άβουλος, αποδεχόμενος ότι σου πασάρουν επειδή βολεύει, είναι το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις, όχι γενικά και αόριστα, σε σένα τον ίδιο.

 

  • Default
  • Title
  • Date
  • Random