Thursday, 28 December 2017 12:44

Αν ζούσαμε σε μια ταινία...

Πριν μερικές μέρες άκουγα το «Life on Mars ?» του David Bowie και σκέφτηκα, πόσες φορές έχει ευχηθεί ο καθένας από εμάς, να ήταν η ζωή του σαν ταινία ; Ξέρετε τι εννοώ! Από το να ζήσεις την απόλυτη μάχη, από όπου φυσικά θα βγεις αλώβητος, με ένα sexy hair flip της χαίτης σου, έως  το να ζήσεις επιτέλους με το ταίρι των ονείρων σου, κι ας έχετε περάσει από 40 κύματα. Εντάξει, πιο κλισέ σενάρια δεν μπορούσα να βρω, ίσως το hair flip της πρώτης περίπτωσης να ξεφεύγει αλλά και πάλι όχι τόσο πολύ. Ευτυχώς ή δυστυχώς, τέτοιου είδους σενάρια, τα έχουμε όλοι λίγο πολύ στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Κάποιοι έχουν την τύχη να τα ζήσουν στην αληθινή ζωή, κι άλλοι στα όνειρα τους.

                                                                                  

                                                                                                                                                                  

       Ζήτησα λοιπόν σε μερικούς από εσάς, να μου εκμυστηρευτείτε ποια αγαπημένη σας σκηνή από ταινία θα θέλατε να ζήσετε. Παρακάτω σας παρουσιάζω μερικές απαντήσεις..

  • Πάνος, 21 - « Μονομάχος» (2000)

          « My name is Maximus Decimus Meridius…  Από τον Μονομάχο, και το πλήθος να φωνάζει το όνομα μου! Maximus, Maximus, Maximus !!! »

  • Φοίβος, 21 - « Ο Βασιλιάς των Λιονταριών» (1994)

          « Ο Σίμπα όταν τον σηκώνει ο Ραφίκι στον βράχο, πρέπει να έχει πολύ καλή θέα από εκεί πάνω!»

  • Σοφία, 21 – «Πριν το ξημέρωμα» (1995)

          « Εκεί που γνωρίζονται στο τρένο οι δύο πρωταγωνιστές.»

  • Στέφανος, 23 – «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά»  (2003)

          « Εκεί που  Άραγκορν κατακτά τη Μόρντορ, θα ήθελα να σακατεύω Ορκ, πολύ βίαιο;»

  • Μαρία, 21 – « Μusic and Lyrics» (2007)

          « Εκεί όπου ο Hugh Grant αφιερώνει στην συναυλία στην Drew Barrymore το τραγούδι που της έγραψε».

  • Ηλιάνα, 22 – « Το Ημερολόγιο» (2004)

           «Θα ήθελα να ζήσω όλη την σκηνή από την βαρκάδα που πήγαν ο Ryan Gosling με την Rachel Adams, μέχρι την μπόρα που τους έπιασε και όσα προέκυψαν στην συνέχεια.»

  •  Μαργαρίτα, 22 – « Η Μπάρμπι στον Καρυοθραύστη» (2001)

          « Στην τελευταία σκηνή,  όπου ανακαλύπτει ότι είναι η πριγκίπισσα. Μετά γυρίζει σπίτι και όλη η μαγεία και ο πρίγκιπας Έρικ χάνονται. Ώσπου ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι στο σπίτι της και είναι ο Έρικ και ξέρουν και οι                 δύο ότι είναι πραγματικότητα όσα έζησαν και είναι μαζί. »

 

Η κάθε απάντηση τόσο διαφορετική, αλλά και ταυτόχρονα τόσο ίδια με τις υπόλοιπες...

 

Άραγε πως θα ήταν η ζωή μας αν ήταν ταινία; Αν το καλοσκεφτούμε θα υπήρχαν πολλά «Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα», τα αρνητικά συναισθήματα μας θα έφευγαν αμέσως με το να τραγουδήσεις εσύ με την παρέα σου ένα τραγούδι, στο οποίο μετά θα συμμετείχαν και οι υπόλοιποι περαστικοί. Στο τέλος του θα βγάζατε το άρτια συγχρονισμένο χορευτικό, όπου όταν θα τελείωνε είχαν λυθεί όλα τα προβλήματα σου. Ξέρω πόσο θα ήθελες να πάρεις μέρος σε κάτι τέτοιο! Μιας και γράφω για μουσική, στο σημείο αυτό πρέπει να προσθέσω την μουσική στο background κάθε σκηνής, η οποία θα εναλλασσόταν αναλόγως τις συνθήκες. Ταραρα-ραμ-ραμ-ταραρα-ραμ-ραμ…    Ειδικά την στιγμή που θα έβλεπες τον έρωτα της ζωής σου, έλα τώρα ξέρεις ποια λέω!

 

 

 

Ας πάμε όμως σε πιο πρακτικά ζητήματα. Αν η ζωή μας ήταν ταινία, θα μπορούσαμε να τρώμε όσο θέλουμε χωρίς να παχαίνουν (κυρίως για τις παιδικές ταινίες ισχύει αυτό). Τα μαλλιά μας θα ήταν πάντα στην θέση τους χωρίς να τους κάνουμε τίπoτα.  Το να είμαστε ιδρωμένοι θα ήταν σέξι. Οι δύο άνθρωποι που ήταν γραφτό να είναι μαζί στο τέλος θα τα κατάφερναν, κι άλλα τόσα πολλά.

 

 

Μπορεί να φαίνονται όλα τα παραπάνω ιδανικά, αλλά είναι όντως έτσι ; Μια ταινία δεν έχει συνέχεια, φτάνει στο τέλος του σεναρίου της και πάλι από την αρχή ξανά. Ενώ στην πραγματική ζωή δεν μπορείς απλά να πατήσεις rewind όσες φορές θέλεις, και μετά play,κάτι το οποίο ξεχνούν πολλοί κι αφήνουν τις στιγμές να περνάνε χωρίς να καταλαβαίνουν την σπουδαιότητα τους. Μα η ζωή δεν έχει fast forward, να το πατάς να βλέπεις τι θα γίνει στην συνέχεια και μετά να επιστρέφεις στο παρόν. Eίναι απρόβλεπτη κάτι που δεν είναι απαραιτήτως κακό, μιας και οι ταινίες βασίζονται σε βιώματα της πραγματικής ζωής,    τα οποία εξιδανικεύονται, ή σε κρυφές επιθυμίες του καθενός από εμάς οι οποίες δεν μπορούν να επιτευχθούν για διάφορους λόγους. Πιστεύω πως είναι στην ανθρώπινη φύση να αποζητάμε το απρόβλεπτο, γιατί βαριόμαστε την μονοτονία. Κατά βάθος θέλουμε κάτι να μην πας πάει όπως τα έχουμε υπολογίσει, μόνο και μόνο για να εφαρμόσουμε το Plan B που έχουμε στο μυαλό μας. Από ένα σημείο και μετά είμαι σίγουρη πως αυτή η τελειότητα θα μας φόβιζε και θα μας έκανε καχύποπτους.

Άραγε αν ζούσαμε σε μια ταινία θα γνωρίζαμε ότι δεν είναι αυτή η πραγματική ζωή ;

 

Published in Europe Section
Thursday, 30 November 2017 14:31

Greetings Stranger

"Greetings stranger...

Have ye been to the Lady Luck Tavern lately?

What?... Ye 've never heard of it?... Where are ye from?... Not from around I gather....

Are ye from the eastern dales?... or.. maybe from the southern sultanates....

Fine... don't tell... It doesn't mater anyway... Sooner or later ye'r gonna be a sword coaster.... or ye'll die... Hahahahahaha....

Ahem... Were was I?.. Ah yes, the Lady Luck Tavern... Just head for Daggerford's marketplace and ye'll find it... For me its the best place to be if yer looking for some company or a half decent meal... Its even better place for those looking for some adventure I tell ye!

Anyway, there's a new bard in the place, charming fellow..., gets quite the audience every night.

I gather that its not his talent for singing, that people find interesting, but the words of his songs.

There is a particular one, that he always keeps for last, that speaks of hidden treasure or something.. I think it goes like this....

Ahem.....

Now sit around and hear the tale

of poor ol' merchant's coffin nail

 

He was the richest man around

and it was full well known in town

 

he had a fear a bit surreal

his treasure everyone would steal

 

and thus he traveled far and wide

to find a place his gold to hide

 

and soon he stumbled on a cave

designed by fate to be his grave

 

you see the man was unaware

the cave was also a monster's lair

 

poor fella went and woke the beast

and soon became the monster's feast

 

his treasure's still there I suppose

and that is how the story goes

 

So if you 'd like the merchant's wealth

I'll drink a pitcher to your health

 

And if you want to know the place

Buy me a beer of fuck your face

 

 

I know I'm not much of a singer, but ye seem like an adventurous fellow..., why don't ye go there and see him for yer self?...

Maybe his on to something...."

Read The Rules And Team UP Now

 

 

Published in Bloodvale
Sunday, 26 November 2017 13:02

Stand Up Comedy ?

Το Stand Up Comedy με μεγάλη μου χαρά έχει αρχίσει και εξελίσσεται και στην Ελλάδα. Προσωπικά ξεκίνησα τα τελευταία δύο χρόνια να πηγαίνω σε παραστάσεις, και θα συνεχίσω να πηγαίνω. Σε περίπτωση που δεν ξέρεις τι είναι το Stand Up Comedy αγαπητέ/η αναγνώστη/-τρία είμαι σίγουρη, αφότου τελειώσεις με την ανάγνωση του άρθρου δεν θα σου περάσουν απαρατήρητες οι αφίσες που διαφημίζουν τέτοιου είδους παραστάσεις. Ο κύριος στόχος μου όμως, είναι μέσα από αυτό το άρθρο να σε πείσω να δώσεις μια ευκαιρία στους stand-up comedians.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Το Stand Up Comedy είναι ένα είδος κωμωδίας, που πραγματοποιείται live  μπροστά σε κοινό, με βασικό σκοπό του κωμικού να κάνει το κοινό του να γελάσει και να περάσει καλά. Συνήθως λαμβάνουν χώρο σε comedy clubs, bars και θέατρα. Πάνω στην σκηνή δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από τον ίδιο τον κωμικό και μια καρέκλα. Ξεκίνησε πριν από 50 χρόνια περίπου στις ΗΠΑ και στην Αγγλία. Στην χώρα μας ήρθε στα ‘90s στο comedy club «Νύχτες Κωμωδίας» στο κέντρο της Αθήνας. Από εκεί ξεκίνησαν αρκετά γνωστά ονόματα του χώρου, τα οποία συνεχίζουν μέχρι σήμερα, όπως ο Δημήτρης Δημόπουλος, ο Γιώργος Χατζηπαύλου και ο Σίλας Σεραφείμ. Πλέον στην Αθήνα ως comedy club λειτουργεί το “Gazi Comedy Club” και αντίστοιχα στην Θεσσαλονίκη το «Μαιευτήριο». Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν μικρά θέατρα που φιλοξενούν τις παραστάσεις των κωμικών.

Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται εύκολο, να ανέβει κανείς σε κάποια σκηνή και να αρχίσει να λέει αστεία, αλλά το Stand Up Comedy είναι ένας θεσμός που για να γίνει κανείς μέλος του, οφείλει να τηρεί συγκεκριμένους κανόνες. Ο κωμικός συνήθως διηγείται στο κοινό του σύντομες χιουμοριστικές ιστορίες ή σύντομα αστεία. Επίσης μπορεί να εκφέρει την προσωπική του άποψη για ένα γεγονός. Αυτά αποτελούν τον μονόλογο του, ή αλλιώς ρουτίνα του. Σκοπός της ρουτίνας του, όπως σας προείπα είναι να κάνει το κοινό του να γελάσει. Τα κείμενα πρέπει να γράφονται από τον ίδιο, δεν επιτρέπεται να παίρνει τα αστεία άλλων κωμικών και να μην χρησιμοποιεί κοινότυπα ανέκδοτα. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί πως δεν είναι απαραίτητη η άμεση επικοινωνία του με το κοινό, κάτι το οποίο πιστεύει ο περισσότερος κόσμος. Από προσωπική μου εμπειρία μπορώ να σας πω, πως σε μικρούς χώρους είναι πολύ ευκολότερη η άμεση επικοινωνία του κωμικού με το κοινό του, δημιουργώντας ένα άνετο και φιλικό κλίμα, που εγώ προσωπικά προτιμώ. Βέβαια όσο ευχάριστο μπορεί να αποτελέσει κάτι τέτοιο για το κοινό, άλλο τόσο δύσκολο είναι για τον κωμικό. Ο λόγος ; Ξεφεύγει από την προγραμματισμένη ρουτίνα του και πρέπει να αυτοσχεδιάσει πάνω στις απαντήσεις που θα πάρει από το κοινό. Ακόμα τόσο εύκολο σου φαίνεται ; Το καλύτερο δεν στο είπα, εξαιτίας της χαλαρής φάσης, ενδεχομένως κάποιος θεατής να αρχίσει να παρεμβαίνει χωρίς να του το ζητήσει ο κωμικός.  Σε περίπτωση που γίνει ενοχλητικός, ο κωμικός μπορεί να του απαντήσει όπως θέλει αδιαφορώντας για το αν το πρόσωπο θα προσβληθεί ή όχι με σκοπό να τον κάνει να σταματήσει. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ο κωμικός έχει το δικαίωμα να διώξει τον συγκεκριμένο θεατή από την παράσταση.

Κατά την διάρκεια μιας παράστασης σε ένα stand up cub παίρνουν μέρος 2 ή περισσότεροι κωμικοί παρουσιάζοντας την ρουτίνα τους από 5 έως 30 λεπτά. Τις περισσότερες βραδιές ο host της βραδιάς είναι ένας έμπειρος κωμικός ο οποίος ανάμεσα στα acts των υπολοίπων παρουσιάζει και το δικό του υλικό, και ταυτόχρονα παρουσιάζει τους άλλους κωμικούς στο κοινό. Είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του host, καθώς πάνω σ’ αυτόν στηρίζεται η ροή του προγράμματος και συνεπώς η επιτυχία της παράστασης.

Καλά μέχρι εδώ, αλλά δεν σας έχω απαντήσει στο πιο σημαντικό ερώτημα… Πως γίνεται κανείς stand-up comedian ; Οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος παίρνει μέρος σε μια βραδιά Open Mic, εκεί μπορεί να δηλώσει συμμετοχή όποιος θέλει, και μπορεί να παρουσιάσει ότι έχει προετοιμάσει σε 5 λεπτά μπροστά σε κοινό. Είναι η ιδανική ευκαιρία για να αποκτήσει κανείς επαφή με το κοινό και εμπειρία. Τι περιμένεις λοιπόν ; Πήγαινε στην επόμενη stand-up παράσταση της πόλης σου, ή αν είσαι από τους τολμηρούς πάρε συμμετοχή σε μια βραδιά Open Mic !

Published in Europe Section

Although, we have already entered the age of nerdism and geekiness, where people that play video games and know how to use a PC can now be considered " cool" at the same time, Dungeons and Dragons is still a game where the majority of people playing it are men. 

That is why here at The Old School Project, in an attempt to bring balance and diversity to our campaign, as well as the general D&D fan-base, we announce that each of the characters of the first all-girls team will acquire a unique magical item at the start of the game.

Each of these items will be given according to the character classes and will be tightly connected with the campaign's plot. Furthermore, the power of the items will scale parallel to the user's level, making them quite useful throughout the whole campaign and to all levels.

Each of these items will be visible to all, as it will be posted to the owner's profile page at the Bloodvale Campaign site. Don't forget that you do not need to be a full team of four in order to play. If there are at least two applications, then you can start as a party of 2 and then other people may join your team.

Don't forget that you do not need to be a full team of four in order to play. If there are at least two applications, then you can start as a party of 2 and then other people may join your team.

Bare in mind that starting with such an item will not make you the permanent owner, because many may seek to take it from you, be them monsters or even other players.

Read the Rules Here and Join Us Now

Published in Bloodvale

Hearing the sound of the shutter breaking, the baron snapped out of his thoughts and rushed to close the window and seal his room from the raging storm. It was not that he minded the trenchant wind filling his chambers, or the cold of the rain that hit on his flesh like a million tiny hammers, they were quite insignificant to his  unearthly existence. What bothered him was the screaming sound of the tempest, which was greatly distracting him from planning all the intricate steps that where needed to achieve the goal at hand.

After he shut the casement, the sound limited significantly and apart from the hollow whistling coming from outside, the space acquired a more seclusive atmosphere. The baron stood still lost in his thoughts, as he was looking through the glass at the lightless fields around his keep. He was still slightly irritated, but it was not the sound this time, but something else. Something that was always there, always lurking in the back of his head. It was like an insatiable hunger forever howling inside his gut, or like an unquenchable thirst constantly scratching his throat. Surely, he could reduce it from time to time, but he knew very well that he could never get rid of it.

"My lord..." said a soft whisper coming from the door. The baron turned and looked at the speaker knowing full well that he would not she a thing. He knew that the speaker, his servant, was an invisible outlandish conjuring, a creature of shadow with no real subsistence in this world.

He only nodded and the servant replied, "your guests are in the reception hall for quite a while and etiquette requires for your presence...".

"Do they have the item?"the baron said eagerly.

"They do..." responded the shade with its colorless tone.

The Baron exhaled a fake breath and quickly opened the window with a mighty motion. His next words were cloaked as the storm violently burst inside the room. They must wait a bit longer".

"Where shall I say you went?" asked the creature.

"To hunt"

Read the Rules Here and Join Us Now

 

Published in Bloodvale
Saturday, 11 November 2017 18:07

Nialand Music Videos, Photos and More!

 

  

TOMORROW BY NIALAND OFFICIAL VIDEO

Tomorrow Written/Performed By Nialand Produced By Dame-O Marshall Knights (Bass)

Michael Gallagher (Guitar) Nathional Warren II (Synth/Keys)

HearonTrackz (Drums Beats)

Video Credits:

Shot By: JKrown

Films Edited By: Sleeping Giant Pictures

Mel Roberson as Lonely Man

Ameena Chapman & Juno as Married Couple

Daisy Chapman as Grandma Nialand as Self 

   

"GYMSHOES" by NIA

DIRECTED BY J. MASON

PRODUCED BY JUSCUZ

STARRING

TIFFANY J CURTIS

KWAME BROWN

BRITTNI ANDERSON

NICHELLE THOMAS

 

 

 

 

 

Published in Band News USA Section

These boys and girls made our day for sure!

Third update for our campaign on ReverbNation

Don't forget to check

Update #1 Update#2

 

Pearl Handled Revolver

It's music that sounds like it's coming up through the gutter from a subterranean blues club that is frequented by a collection of vagabonds and circus freaks tripping on hallucigens.' - Powerplay

The retro-rockers from Bedfordshire sounded a warning shot with last year's debut album Colossus. Now they're about to return... with a follow-up called This Mountain Waits that adds the priceless element of maturity to the mix. - Classic Rock Magazine

The Critically Famed

Birthed out of Chicago, Illinois The Critically Famed was founded by brothers Josh and Jeremy Sentner on May 13th, 2017. The band is currently in the studio creating their debut album "music for the city." Full of chill vibes and smooth, passionate vocals over driving rhythms and energetic, sparkling guitar riffs; this record is set to release Spring of 2018. Following the release, The Critically Famed is set to play the "music for the city" Tour this upcoming Summer.

Teddy Matthews

Teddy Mathews is a guitarist and singer/song writer from Worcestershire. With his recently released singles ‘LOVE’ & ‘WORRY’ it would seem Teddy has slipped under our musical radar. Within the last month he’s been aired on BBC introducing, gigged at some of our local music festivals. As well as finding time to film a music video and putting together and rehearsing with a live 4 piece band to take on the road.

Greg Harrison Band

After a near death experience, Greg Harrison decided music was the best medicine for his soul. So after many months of mental and physical struggles he decided to make it his life. He started playing many shows but eventually got tired of playing alone.
So he went out and snagged up lead guitarist, John Bonnett. Greg and John had occasionally played shows together in the past so they knew they could at least have a good time jamming together.  Show's we're going great for the two of them but after a few gig's they felt in definite need of some percussion. It just so happened they didn't have to look too far, as good friend and multi-talented Zack Lilley, just happened to be free to join in on the fun. Not only does Zack keep the beats but he brings great writing skills to the band as well.

Rocketsmith

Driven by the love of guitar music and fun, Rocketsmith turn up, tune up and go off. 
Join us as we light the touch paper without standing back.

Rocketsmith. 
We turn up, tune up and go off like a great Yorkshire rocket fuelled by adrenaline and the love of great music 
Join us as we light the fuse without standing back.

Marly Kay Music

Looking back on her childhood, Marly Kay admits that if you had asked her then if she had ever imagined being a singer, the response would have been no. Growing up in a family of all boys, Marly Kay dedicated most of her time to sports, and much less to the arts...minus her extreme passion for the piano. It wasn't until a debilitating knee injury that kept her out of the games that Marly literally "fell into" the love of singing, and has never, and will never look back. 

Since the time when a close friend first asked her to perform in a local pop/classic rock cover band, Marly Kay has grown from being just the singer of a band, to defining her own identity as an artist. In addition to writing and composing her songs, Marly is also a multi-instrumentalist who dedicates most of her time outside of the studio educating aspiring young musicians and vocalists to pursue their dreams as she has pursued hers.

Karen Lee Andrews

Karen Lee Andrews (Formerly known by her stage name Ms Murphy) came into the public’s awareness in 2013, through her soul slaying performances on TV’s hit show, The Voice Australia. Ms Andrews has that rare gift to communicate the unspeakable. Cameron Adams, from the Herald Sun, says, “Ms Andrews has one of those authentic sounds you hear, even through the gloss of TV, you can tell she has lived and loved.” Her sensibility allows the audience to surrender to the music, the experience is mutually warm and commanding.

Indigo Storm Band

Indigo Storm is rapidly becoming known for original composition packed with interesting lyrics, powerful vocals, and outstanding instrumentals that simply draw you in. CJ Jones (guitar and vocals), Ryan Slayton (drums), and David DeWolfe (bass), join forces to generate their brand of contagious rock. As noted by Indigo Storm listeners: 

"The riffs came down hard and fast without any warningwhatsoever. Now I know how it feels to live in Kansas during tornado season."

Search For George

Formed in the early 90s by brother and sister Mark and Mary Dahm(Timmer) and their friends and coworkers Dion Raymond, Scott Rasmussen, Kurt Brost and Mike Vermillion, search for george rose through the ranks of the Sioux Falls music scene from a three-piece cover band to one of the region's most popular original acts. Their self-titled debut CD dropped in 1996 to critical and popular acclaim, setting the band on a course that saw them play to packed houses across the Midwest.

Article Photograph byBogomil Mihaylov

The priestess knelt over the steaming pot, boiling with bellaroot and mushade, and took a deep breath of the fumes. She closed her eyes and let the numbness take her. After a while but soon enough she felt that familiar sensation that was like falling into a pit of tar, into the black nothingness, into the Abyss. She opened her eyes, but she could not see, and started walking towards no particular direction, as she would always do when visiting her goddess's domain.

For a time the only sound she had for company was the tranquil splash her bare feet made when touching that liquid shadow this ghastly place had for soil. And then she felt it. That awfully powerful presence that filled the space like a tide of doom and despair. Suddenly, fear was the only thing she knew, a fear so grate and unrelenting, that touched the borders of insane euphoria and made her want to reap her own heart out as offering to the being responsible for all that chaos.

Into the deep darkness she could now make out eight long silhouettes, like giant slender daggers of glistering black carapace, stabbing the ground and supporting a monstrous black body. The priestess knew the figure of her goddess all too well, and she run closer to the giant form, craving for just a glimpse of her divine face.

And there it was, in all its horrible beauty and perfection, an elf-like body growing waste up over the black spider bulk. The goddess's skin was as dark and smooth as policed obsidian, and from her head ,like hair, sprung silver web, covering her breasts and shoulders. Two glorious black orbs, emptier than death and at the same time full of power, were the goddess's eyes, but they were not looking at the priestess. They were destructed, looking at something indefinable, something small that stood between her feet. The goddess stretched her hand, trying to reach for it, but for some reason she could not, as if there was an invisible barrier protecting it from her grasp.

The priestess went closer to look and soon enough she stood right over it. Her eyes widen as the divine knowledge was getting carved into her mind and into her soul.

Right then and there, in to the edge of existence, for the first time in her life the priestess was sure, she knew exactly what she should do.

 

Join Now The "Bloodvale" Campaign

 

 

 

 

Published in Bloodvale

Στο προηγούμενο άρθρο σας μίλησα γενικά για τους λόγους  που μας επηρεάζει η μουσική. Στο σημερινό άρθρο θα σας μιλήσω για την σημασία της μουσικής στην αγωγή του παιδιού. Πολλοί αναρωτiούνται τι μουσική να βάλουν στα παιδιά τους να ακούσουν.  Άραγε θα ήταν καταλληλότεροι οι Rolling Stones, ο Παντελίδης ή ο Ιωαννίδης ;  Ρεμπέτικα, νησιώτικα ή ηπειρώτικα ; Όσο δύσκολη κι αν φαίνεται η συγκεκριμένη επιλογή,  οι ειδικοί υποστηρίζουν πως ο συνδυασμός όλων των ειδών μουσικής είναι η καλύτερη λύση. Βέβαια στο σημείο αυτό να τονίσουμε, πως δεν είναι όλα τα ευρέως διαδεδομένα τραγούδια κατάλληλα για παιδιά, όχι λόγω της μουσικής σαν είδος, αλλά περισσότερο λόγω ακατάλληλων στίχων και νοημάτων.

Οι γονείς οφείλουν να φέρνουν τα παιδιά τους κοντά στην μουσική απ’ όσο πιο νωρίς ηλικιακά γίνεται, όχι απαραιτήτως για να γίνουν οι μελλοντικοί μεγάλοι μουσικοί του καλλιτεχνικού στερεώματος της χώρας. Η μουσική συμβάλλει στην διάπλαση χαρακτήρων γενικά, πόσο μάλλον σε μια τόσο ευαίσθητη ηλικία συγκεκριμένα, γι’ αυτό δεν χρειάζονται υπερβολές αλλά ισορροπία. Η παιδική ηλικία είναι η πιο εύπλαστη ηλικία της ζωής του ανθρώπου, επομένως οποιαδήποτε αλλαγή που μπορεί να συμβεί ενδεχομένως να έχει αντίκτυπο στην μετέπειτα ψυχοσύνθεση του παιδιού. Έτσι και με την μουσική, αναλόγως το είδος της, επηρεάζει τα παιδιά και τα βοηθήσει να εξωτερικεύσουν συναισθήματα και σκέψεις με μεγαλύτερη ευκολία, με αποτέλεσμα το κοινωνικό τους περιβάλλον να τα γνωρίσει καλύτερα.  Καταλαβαίνετε τώρα γιατί είναι σημαντική η εξοικείωση των παιδιών με την μουσική, καθώς μέσα από αυτήν ανακαλύπτουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Ωστόσο η μουσική μπορεί να επηρεάσει και αρνητικά την συμπεριφορά του παιδιού, όπως είπαμε στην αρχή αναλόγως των στίχων και των νοημάτων, γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή.

Μην νομίζετε πως τα παιδιά εξαιτίας της παιδικής ανεμελιάς τους που φαίνεται να τα κατέχει δεν βιώνουν έντονα αρνητικά συναισθήματα  τα οποία τα επηρεάζουν , όπως ο θυμός για παράδειγμα. Μια χαλαρή μουσική, με ήρεμες εναλλαγές και ευχάριστο ρυθμό μπορεί να τα βοηθήσει να ηρεμήσουν. Αντίστοιχα μια διασκεδαστική μελωδία με χαρωπό ρυθμό, μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί που βιώνει στρες για παράδειγμα, να το κάνει να νιώσει βαθιά ευχαρίστηση. Σε συνδυασμό με τον χορό που τον προκαλεί ο ρυθμός, θα συμβάλλει στο να απελευθερωθεί το παιδί και να απαλλαχτεί από έννοιες και σκοτούρες που το κυνηγούν. Ειδικά σε περιπτώσεις που η μουσική συνδυαστεί με το παιχνίδι και δημιουργηθεί μια αποτελεσματική μουσικό-κινητική δραστηριότητα τα αποτελέσματα θα είναι παραπάνω από τις προσδοκίες του γονέα. Πέρα όμως από την αλλαγή της διάθεσης, ένα μουσικό-κινητικό παιχνίδι θα βοηθήσει τα παιδιά να καλλιεργήσουν την αυτοπειθαρχία τους, να βελτιώσουν την φυσική τους κατάσταση. Σε περίπτωση ειδικά που πάρουν μέρος στο παιχνίδι κι άλλα παιδιά, θα αυξηθεί η αυτοπεποίθησή τους, θα κοινωνικοποιηθούν και θα αναπτύξουν έντονα ικανότητες συνεργασίας και αλληλοσεβασμού. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει αναφορά στο «ιδανικό» είδος μουσικής , κι αυτό γιατί δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο, αρκεί να αρμόζει στην περίσταση.

Αρκετοί γονείς προσπερνούν το γεγονός πως και οι ίδιοι αποτελούν προσωπικό παράδειγμα ακούσματος μουσικής για τα παιδιά τους, ακόμα και μέσω των πιο απλών πραγμάτων όπως τον ήχο κλήσης του κινητού ή τα τραγούδια που ακούνε στο αυτοκίνητο. Τονίζουμε και πάλι το πόσο σημαντικό είναι η επίβλεψη από τους γονείς των ακουσμάτων του παιδιού, γιατί αν αφήσετε ένα παιδί ανεξέλεγκτο με ένα tablet μπορεί πολύ εύκολα να καταλήξει  να ακούει τραγούδια, που δεν θα συμβάλλουν θετικά στην καλλιέργεια της ψυχοσύνθεσης του. Αυτό που θα μπορούσαν να κάνουν οι γονείς είναι να φτιάξουν συγκεκριμένες playlist τις οποίες να ανανεώνουν κατά διαστήματα, οι οποίες θα περιέχουν όλα τα είδη μουσικής. Επίσης αρκετά σημαντικό είναι να ελέγχεται και το αν ο τραγουδιστής/-ρια ή το συγκρότημα έχει καλή άρθρωση έτσι ώστε το παιδί να έχει σωστά ακούσματα και να μην αλλοιωθεί η ποιότητα των φωνημάτων του ίδιου του παιδιού, καθώς στην παιδική ηλικία έχουν έντονο το στοιχείο της μίμησης.

 

Πλέον εύκολα μπορεί κανείς να βρει αξιόλογη μουσική για το παιδί του. Αρκετοί μεγάλοι Έλληνες καλλιτέχνες, οι οποίοι αποτελούν αξιόλογες  επιλογές για την δημιουργία μιας playlist, έχουν βγάλει τραγούδια ιδανικά για παιδιά, όπως ο Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Σαββόπουλος κλπ. Των οποίων τα τραγούδια αποτελούνται από ουσιαστικούς στίχους, μελοποιημένη ποίηση, καλλιεργώντας με την σειρά τους στα παιδιά αξιόλογη μουσική παιδεία.  Εξίσου σημαντικό είναι ότι συμβάλλουν στο να έρθουν τα σύγχρονα παιδιά πιο κοντά με την μουσική παράδοση του τόπου, χωρίς υπερβολές.

Ένα παιδί με μια ολόπλευρη και ισορροπημένη μουσική παιδεία, θα είναι σε θέση καθώς θα αναπτύσσεται να βρει τι τον αντιπροσωπεύει και τον εκφράζει περισσότερο. Μελλοντικά θα είναι σε θέση να ξεχωρίσει την μουσική που δεν το προσφέρει κάτι παραπάνω, από τη μουσική που του προσφέρει ουσιώδης μουσική καλλιέργεια. Οποιοδήποτε παιδί μπορεί να μάθει να ακούει τα πάντα και να μπορεί να εκφέρει γνώμη γι’ αυτά, εφόσον του παρουσιαστούν τα πάντα.

 

 

 

Published in Europe Section
Sunday, 22 October 2017 01:12

Spotlight On International Music

My love for Jam band music is innate within me as a person but for the past few years I have been delving further and further into music from all around the world. These influences and musical contributions to humanity itself are far-reaching and grand in the scheme of things. Music is the language of us all. It is the root of the universe and the rhythm of life itself. American music has influenced people from all over the world but the industry can be very selfish and close-minded. In this editorial, I would like to encourage all of my readers to listen to and engage in new music and especially, music from other countries, you never know what's going to speak to your soul.

While Afro-beat is not new by any means lately, I have been seeing a resurgence of this West African tradition, which takes it influences from Jazz and other Western musical derivatives. Felt Kuti seems to be the originator or at least the most famous of all Afrobeat artists from the 1970s and beyond but there are many new artists doing the same thing that possibly don't get as much recognition. Besides Fela’s son Femi and grandson Seun, who keep this tradition alive, The Antibalas have emerged from Afro-beat, Reggae and Latin music combined. If you want to explore new music and rhythms start The Antibalas, they are one of the most original and danceable bands I have seen in years. 

Tinariwen has taken the world by storm this year and if you haven't heard of this band, you have to check them out immediately. This band turns traditional Arabic music on its head and adds hard hitting, rock sounds and musical structures. They recently did their first tour of America with resounding success. 

 

We never seem to talk about Australian music enough and they seem to have taken the psychedelic tradition from the 1960s on to the next level. A few bands come to mind when I think of the new psychedelic Australian musical and cultural movement. King Gizzard and The Lizard Wizard are psychedelic rock meets progressive punk mixed with Celtic rhythms not heard in popular music today. It's really hard to describe King Gizzard and The Lizard Wizard so, it's best just to listen to them. They are the only band to have a completely atonal album and their music videos are completely wild and eccentric. They toured North America this year and sold out almost every performance. I'm sure you will hear more about them soon. The Babe Rainbow is another Australian act that has caught my attention with their groovy, smooth, psychedelic flow. Songs like ‘Planet Junior’ and ‘Secret Enchanted Broccoli Forest” can immediately take you back in time and are great examples of how this band incorporates sitar and ambient sounds.

 

 

If you're interested in World Music and International Music, I suggest you check out these bands and see where it takes you. I am also interested in expanding my musical knowledge and if anyone has any other international bands that I should check out, please feel free to drop me an email or comment. 

Keep Your Ears And Heart Open,

Robert Fadley

Published in USA Section
Page 1 of 6
  • Default
  • Title
  • Date
  • Random

Login Form